کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
جِوال پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جوال دوز
فرهنگ فارسی معین
( ~.) (اِمر.) سوزن بزرگی که برای دوختن جوال و پارچه های ضخیم به کار می رود.
-
جوال دوز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) ja(o)vālduz سوزن درشت که برای دوختن جوال و پارچههای ستبر بهکار میرود.
-
تُور جُوال
لهجه و گویش بختیاری
turjuâl توبره جَوال، جَوال کوچک.
-
جُوآل دوز
لهجه و گویش بختیاری
juâl-duz جوالدوز.
-
در جوال کردن
فرهنگ فارسی معین
(دَ. جَ. کَ دَ) (مص م .) فریب دادن .
-
با سگ به جوال رفتن
لغتنامه دهخدا
با سگ به جوال رفتن . [ س َ ب ِ ج َرَ ت َ ] (مص مرکب ) کنایه از هم خانه شدن با مردم بدخو و معارض شدن با هرزه گو باشد. (برهان قاطع) (آنندراج ) (انجمن آرای ناصری ) (هفت قلزم ). هم خانه ٔ بدان شدن . با هرزه گویان معارض شدن . (رشیدی ). نوعی از تعذیب مجرما...
-
با خرس تو جوال کردن / رفتن
لهجه و گویش تهرانی
نوعی شکنجه،مصاحبت آدم ناتو
-
واژههای همآوا
-
جوال
واژگان مترادف و متضاد
جانخانی، خرجین، عدل، گونی
-
جوال
فرهنگ فارسی معین
(جَ وّ) [ ع . ] (ص .) بسیار جولان کننده .
-
جوال
فرهنگ فارسی معین
(جُ یا جَ) (اِ.) 1 - کیسه ، کیسه بزرگ ساخته شده از پارچة خشن . 2 - پارچة خشن و یا ضخیم . 3 - یک لنگه بار. 4 - بدن (انسان ). 5 - چیزی گشاده . ؛در ~ کسی نگنجیدن فریب کسی را نخوردن .
-
جوال
لغتنامه دهخدا
جوال . [ ج َ / ج ُ ] (معرب ، اِ) معرب گوال . (غیاث اللغات ). ظرفی باشد از پشم بافته که چیزها در آن کنند. (برهان ) : جمال و زیب دانا کم نگردداگر چندش بپوشی در جوالی . ناصرخسرو.- در جوال شدن ؛ کنایه از فریب خوردن .- امثال : از زره گر زره طلب نه جوال ...
-
جوال
لغتنامه دهخدا
جوال . [ ج َوْ وا ] (ع ص ) گردنده . بسیار جولان کننده . (منتهی الارب ) : چون چرخ بود هیکل شبدیز تو جوال چون صبح بود چهره ٔ شمشیر تو بسام .مسعودسعد.
-
جوال
لغتنامه دهخدا
جوال . [ ج ِ / ج ُ ] (ع اِ) ج ِ جول . (منتهی الارب ) (ذیل اقرب الموارد). رجوع به جول شود.
-
جوال
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] javvāl بسیار جولانکننده؛ بسیار گردشکننده.
-
جوال
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹گوال، جوبال› ja(o)vāl ۱. کیسۀ بزرگ از نخ ضخیم یا پارچۀ خشن که برای حمل بار درست میکردند؛ بارجامه.۲. پارچۀ ضخیم و خشن.