کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
جوه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
جوه
لغتنامه دهخدا
جوه . (اِ) بر وزن کوه ، جوغ است . و آن چوبی است که بر گردن گاو زراعت نهند. (برهان ). رجوع به جوغ و جغ و یوغ شود.
-
جوه
لغتنامه دهخدا
جوه . (ع اِ) جوه سوء؛ ناخوشی : نظره بجوه سوء؛ بناخوشی دید او را. (منتهی الارب ). و همچنین است جیه سوء. رجوع به جیه شود.
-
جوه
لغتنامه دهخدا
جوه . [ ج َ ] (ع مص ) جوه مکروه ؛ مواجه شدن بناخوشی . (اقرب الموارد). بناخوشی به روی کسی آمدن . (منتهی الارب ): جاهه بالمکروه جوهاً؛ بناخوشی به روی وی آمد. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
-
واژههای مشابه
-
جوة
لغتنامه دهخدا
جوة. [ ج َوْ وَ ] (ع اِ) زمین پست و نشیب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
-
جوة
لغتنامه دهخدا
جوة. [ ج ُوْ وَ ] (ع اِ) درپی مشک . (منتهی الارب ). دربی مشک . (آنندراج ). الرقعة فی السّقّاء. (اقرب الموارد). پیوند خیگ . (منتهی الارب ). || پاره ای از زمین درشت . || مغاکچه در کوه وغیر آن . || نوعی از لونها قریب به سمرت (گندمی ). (منتهی الارب ) (اق...
-
جوه جوه
لغتنامه دهخدا
جوه جوه . [ ج َ هَِ ج َ هَِ ] (ع اِ صوت ) کلمه ایست که بدان شتران نر را خاصه زجر کنند. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). و همچنین است جاه ِجاه ِ. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ).
-
واژههای همآوا
-
جوح
لغتنامه دهخدا
جوح . (ع ص ، اِ) ج ِ اجوح ، بمعنی فراخ از هر چیز. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ).
-
جوح
لغتنامه دهخدا
جوح . [ ج َ] (ع مص ) میل کردن از راه راست . || هلاک کردن . || از بیخ برکندن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). || (اِ) هندوانه . (منتهی الارب ). خربوزه ٔ شامی . (از اقرب الموارد).
-
جستوجو در متن
-
جو
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) = جوغ . یوغ . جغ . جوه : چوبی که به وقت شیار کردن زمین بر گردن گاو گذارند.
-
جیه
لغتنامه دهخدا
جیه . (ع اِ) جیه سوء؛ ناخوشی . (منتهی الارب ): نظره بجیه سوء؛ بناخوشی دید او را. (منتهی الارب ). رجوع به جوه شود.
-
کحلا
لغتنامه دهخدا
کحلا. [ ک ُ ] (اِ) اسمی است مشترک بر چند چیز اول بر گاوزبان و آن دوائی است معروف که لسان الثور خوانند. || دوم مرزنگوش را گویند و آن نیز دوائی است که آذان الفار خوانند. || و سوم خردل صحرائی باشد. || و چهارم هوه جوه را گویند که ابوخلسا باشد. (برهان ) (...
-
جغ
لغتنامه دهخدا
جغ. [ ج ُ ] (اِ) چوبی است که بر گردن گاو قلبه کش و زراعت کننده نهند. (برهان ). و به هندی جوا گویند. (غیاث ). جوغ . جوه . جو. چغ. یوغ را گویند. رجوع به چغ و یوغ شود.