کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
جلای شبه فلزی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
silky luster
جلای ابریشمی
واژههای مصوّب فرهنگستان
[زمینشناسی] جلای ابریشممانند کانیهایی که دارای ساختار رشتهای هستند
-
adamantine luster
جلای الماسی
واژههای مصوّب فرهنگستان
[زمینشناسی] جلای درخشان کانی با ظاهری شبیه به الماس
-
desert varnish
جلای بیابانی
واژههای مصوّب فرهنگستان
[زمینشناسی] برق و تلألو اکسیدهای آهن و منگنز که سطح برخی از سنگهای بیابان را میپوشاند
-
greasy luster
جلای چرب
واژههای مصوّب فرهنگستان
[زمینشناسی] جلای کانیهایی که چرب به نظر میرسند
-
resinous luster
جلای رزینی
واژههای مصوّب فرهنگستان
[زمینشناسی] جلای کانیهایی یا سنگهایی که ظاهری شبیه به صمغ دارند
-
pearly luster, nacreous luster
جلای صدفی
واژههای مصوّب فرهنگستان
[زمینشناسی] جلای کانیهایی که ظاهری شبیه به صدف مروارید دارند
-
dull luster
جلای مات
واژههای مصوّب فرهنگستان
[زمینشناسی] جلای سطح کانی یا سنگ هنگامی که نور را به جای بازتاباندن بپاشاند
-
جلای جگر
لهجه و گویش تهرانی
سرحال آورنده
-
vitreous luster
جلای شیشهای
واژههای مصوّب فرهنگستان
[زمینشناسی] جلای کانیهایی که ظاهری شبیه به شیشه دارند
-
جستوجو در متن
-
شبه
لغتنامه دهخدا
شبه . [ ش ِب ْه ْ ] (ع ص ، اِ) مانند. مثل . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ج ، مَشابه و مَشابیه (برخلاف قیاس چون محاسن و مذاکیر). (منتهی الارب ). ج ، اشباه . (از اقرب الموارد) : تا نبود چون همای فرخ کرکس همچو نباشد به شبه باز خشین ، پند. فرخی .خوی...
-
فلز
لغتنامه دهخدا
فلز. [ ف ِ ل ِزز ] (ع اِ) مس سپید که از آن دیگهای ریخته سازند. || ریم آهن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || سنگریزه . (منتهی الارب ). || گوهر کانی هرچه باشد، یا هرچه گداز دهد از آن ، یا هرچه آن را کیر [ دمه ٔ آهنگری ]، دود سازد وقت گداختن . || ض...
-
ماه
لغتنامه دهخدا
ماه . (اِخ ) قمر. (فرهنگ رشیدی ) (از فرهنگ جهانگیری ). بمعنی نیر اصغر است که عربان قمر خوانند. (برهان ). قمر را گویند و به زبان دری و تبری مونک و مانک گویند. (انجمن آرا) (آنندراج ). و اضافت ماه به طرف فلک و مترادفات آن حقیقت است و این از جهت اظهار خص...