کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
جزی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
جزی
لغتنامه دهخدا
جزی ٔ. [ ج َ ] (ع ص ) طعام جزی ٔ؛ طعام کافی و بسنده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از متن اللغة).
-
جزی
لغتنامه دهخدا
جزی . [ ج َزْ زی ] (اِخ ) محمدبن ادریس رازی حنظلی مکنی به ابوحاتم . وی از مردم قریه ای است به نام جز. او میگفت : «نحن من اهل اصبهان من قریة یقال لها جز». وی بسال 277 هَ . ق . درگذشت . (از لباب الانساب ).
-
جزی
لغتنامه دهخدا
جزی . [ ج َزْ زی ] (اِخ ) محمدبن مروان بن ثوبان بن عبدالرحمان بن جزبن بکر. جد وی بکر باابی عبیده ٔ جراح به شام وارد شد. او از پدرش روایت کرد و ابن عفیر از وی روایت کند. (از لباب الانساب ).
-
جزی
لغتنامه دهخدا
جزی . [ ج َزْ زی ] (ص نسبی ) نسبت است به جز و آن نام جدی است که بدو نسبت کنند. و نام او محمدبن مروان بن ... بود. (از لباب الانساب ). و رجوع به جزی محمدبن مروان بن ثوبان شود. || و نیز نسبت است به جز از قرای اصفهان . (از لباب الانساب ). و رجوع به جزی م...
-
جزی
لغتنامه دهخدا
جزی . [ ج َزی ی ] (اِخ ) نام مردی . (منتهی الارب ). عبداﷲبن مطرف بن شخیر مکنی به ابوجزی و دیگران . (از تاج العروس ).
-
جزی
لغتنامه دهخدا
جزی . [ ج ِ زا ] (ع اِ) ج ِ جِزْیه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (تاج العروس ). رجوع به جُزی ̍ شود.
-
جزی
لغتنامه دهخدا
جزی . [ ج ِزْی ْ ] (اِخ ) نام مردی است . (منتهی الارب ). جزیمةبن جزی صحابیست . دارقطنی گوید: اهل حدیث به کسر جیم خوانند و خطیب گوید: به سکون زاء باشد. ولی جزی بر وزن علی درست است . (از تاج العروس ). ابوخزیمه سلمی یا اسلمی . وی به روایتی بر پیغمبر اکر...
-
جزی
لغتنامه دهخدا
جزی . [ ج ُ زَی ی ] (اِخ ) نام مردی . (منتهی الارب ). ابن جزی بلنسی است که رحلة ابن بطوطه را تلخیص کرده است . (از تاج العروس ).
-
جزی
لغتنامه دهخدا
جزی . [ ج ُ زا ] (ع اِ) ج ِ جِزْیَه ، بمعنی خراج زمین و آنچه از ذمی گیرند. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از متن اللغة) (از تاج العروس ). جِزی ̍. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از متن اللغة).
-
واژههای مشابه
-
باب جزی
لغتنامه دهخدا
باب جزی . [ ج َ ] (اِخ ) ده کوچکیست از دهستان کوهبنان بخش راور شهرستان کرمان در 56 هزارگزی شمال باختری راور و 5 هزارگزی شمال راه فرعی کوهبنان به راور سکنه ٔ آن 15 تن . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج 8).
-
واژههای همآوا
-
جذی
لغتنامه دهخدا
جذی . [ ج َ ذْ ی ْ ] (ع مص ) بازداشتن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد): جذیته عنه ؛ یعنی بازداشتم او را از آن . (از منتهی الارب ) (از شرح قاموس ).
-
جذی
لغتنامه دهخدا
جذی . [ ج ِ ذْ ی ْ ] (ع اِ) اصل و بن هرچیز. (منتهی الارب ). جذی الشی ٔ بالکسر؛ اصله . (از اقرب الموارد). جذی هر چیز، بن اوست . (از شرح قاموس ).
-
جذی
لغتنامه دهخدا
جذی . [ ج ِ ذا ] (ع اِ) ج ِ جذوة به معنی پاره ٔ آتش . (از منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء). رجوع به جذوة شود.