کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
جباره پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
جباره
لغتنامه دهخدا
جباره . [ ج َب ْ با رَ ] (اِخ ) شعبه ٔ اول از ایل عرب (از ایلات خمسه ٔ فارس ) که دارای تیره های ذیل میباشد: آل ساعدی ، ابوالغنی ، پیر سلامی سادات حسینی ، شیری ، ابوالمحمدی ، بهلولی ، بربر، جابری ، خسائی ، عزیزی ، اُبر، بز سرخی ، تاتی ، جابکی ، صفری ،...
-
واژههای مشابه
-
جبارة
لغتنامه دهخدا
جبارة. [ ج َب ْ با رَ ] (اِخ ) ابن زرارة بلوی . ابن یونس او را از صحابه ٔ پیامبر (ص )آورده و در فتح مصر نیز حضور داشته است ولی روایتی از او نقل نشده است . (از الاصابه فی تمییزالصحابه ).
-
جبارة
لغتنامه دهخدا
جبارة. [ ج َب ْ با رَ ] (اِخ ) ابن مفلس . از رجال حدیث است و ابراهیم بن احمدبن مروان از او روایت کند.
-
جبارة
لغتنامه دهخدا
جبارة. [ ج َب ْبا رَ ] (ع ص ، اِ) خرمابن دراز که دست بدان نرسد. (مهذب الاسماء). رجوع به جَبّار شود. || ناقة جبارة؛ ناقه ٔ بزرگ . (مهذب الاسماء) (منتهی الارب ).
-
جبارة
لغتنامه دهخدا
جبارة. [ ج ِ رَ ] (ع اِ) پاره چوبهائی که بدان استخوان شکسته را بندند. ج ، جبائر. (منتهی الارب )(آنندراج ). چوب که بر شکستگی بندند. دست و برنجن . ج ، جبارات . (مهذب الاسماء). || (مص ) نیکو کردن حال فقیر. توانگر گردانیدن فقیر. (منتهی الارب ).
-
جستوجو در متن
-
جبابیر
لغتنامه دهخدا
جبابیر. [ ج َ ] (ع اِ) ج ِ جَبّاره . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به جَبّاره شود.
-
جباری
لغتنامه دهخدا
جباری . [ج ِ ] (اِخ ) منسوبست به جباره که نام جد ابوالقاسم عمران بن موسی بن یحیی بن جباره باشد. (انساب سمعانی ).
-
علی سخاوی
لغتنامه دهخدا
علی سخاوی . [ ع َ ی ِ س َ ] (اِخ ) ابن اسماعیل بن ابراهیم بن جباره ٔ کندی محلی سخاوی مالکی . ملقب به شرف الدین و مکنی به ابوالحسن و مشهور به ابن جبارة. رجوع به علی (ابن جبارة...) شود.
-
علی کندی
لغتنامه دهخدا
علی کندی . [ ع َ ی ِ ک ِ ] (اِخ ) ابن اسماعیل بن ابراهیم بن جباره ٔ کندی محلی سخاوی مالکی . ملقب به شرف الدین و مکنی به ابوالحسن و مشهور به ابن جبارة. رجوع به علی (ابن جبارة...) شود.
-
علی مالکی
لغتنامه دهخدا
علی مالکی . [ ع َ ی ِ ل ِ ] (اِخ ) ابن اسماعیل بن ابراهیم بن جباره ٔ کندی محلی سخاوی مالکی . ملقب به شرف الدین و مکنی به ابوالحسن و مشهور به ابن جبارة. رجوع به علی (ابن جبارة...) شود.
-
جبائر
لغتنامه دهخدا
جبائر. [ ج َ ءِ ] (ع اِ) جمع جبیره و آن چوبهای کوچک باشد که بر عضو شکسته می بندند. (آنندراج ) (غیاث اللغات ). و جمع جباره . رجوع به جبیره و جباره شود.
-
تربر
لغتنامه دهخدا
تربر. [ ت ُ ب ُ ] (اِخ ) تیره ای از شعبه ٔ جباره ٔ ایل عرب از ایلات خمسه ٔ فارس . (ازجغرافیای سیاسی کیهان ص 87). رجوع به جَبّاره شود.
-
شاهسون
لغتنامه دهخدا
شاهسون . [ س َ / س ُ وَ ] (اِخ ) تیره ای ازشعبه ٔ جباره ٔ ایل عرب (از ایلات خمسه ٔ فارس ). (جغرافیای سیاسی کیهان ص 87). رجوع به طایفه ٔ جباره شود.