کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
توسعا پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
توسعا
واژهنامه آزاد
توسعاً. [ت َ وَس ْ س ُ عَن] (ع ق) فراخی را. با بسط دادن معنی کلمه ای به معانی دیگر. تجوزاً. (از یادداشت های مرحوم دهخدا). رجوع به توسع شود.
-
واژههای مشابه
-
توسعاً
لغتنامه دهخدا
توسعاً. [ ت َ وَس ْ س ُ عَن ] (ع ق ) فراخی را. با بسط دادن معنی کلمه ای به معانی دیگر. تجوزاً. (از یادداشتهای مرحوم دهخدا). رجوع به توسع شود.
-
واژههای همآوا
-
توسعاً
لغتنامه دهخدا
توسعاً. [ ت َ وَس ْ س ُ عَن ] (ع ق ) فراخی را. با بسط دادن معنی کلمه ای به معانی دیگر. تجوزاً. (از یادداشتهای مرحوم دهخدا). رجوع به توسع شود.
-
جستوجو در متن
-
megalithic monument
یادمان خرسنگی
واژههای مصوّب فرهنگستان
[باستانشناسی] 1. سازهای ساختهشده با سنگهای ستبر 2. توسعاً هرگونه آرامگاه حجرهای حتی اگر با سنگهای کوچک ساخته شده باشد
-
آقا و اینی
لغتنامه دهخدا
آقا و اینی . [ وُ اَ ] (ترکیب عطفی ، اِ مرکب ) شورای برادر بزرگ و کوچک ، و توسعاً، مجمع و شورای شاهزادگان .
-
آل آجیل
لغتنامه دهخدا
آل آجیل . (اِ مرکب ، از اتباع ) آل و آجیل . آجیل و جز آن . توسعاً، سود. فائده .
-
اجاق کور
لغتنامه دهخدا
اجاق کور. [ اُ ] (ص مرکب ) که فرزند ندارد. بلاعقب . بی خَلف . عقیم . توسعاً، عاقر.
-
پاکش
لغتنامه دهخدا
پاکش . [ ک َ ] (نف مرکب ، اِ مرکب ) مرکوب از ستور. مرکوب . مطیة. اولاغ . چاروا. و توسعاً کالسکه و درشکه و اتومبیل و جز آن .
-
حرفی
لغتنامه دهخدا
حرفی . [ ح ُ فی ی ] (ع ص نسبی ) خردل فروش . || توسعاً در اصطلاح مردم بغداد، بقال . (سمعانی ).
-
trilogy
سهگانه
واژههای مصوّب فرهنگستان
[هنرهای نمایشی] 1. در نمایشهای کلاسیک مجموعۀ سه سوگنامۀ جداگانه با درونمایهای واحد 2. مجموعۀ سه اثر نمایشی و توسعاً سه اثر هنری که ازنظر موضوع در ادامۀ یکدیگر باشند
-
آرواره
لغتنامه دهخدا
آرواره . [ وا رَ / رِ ] (اِ) (از: آر، مخفف آره ، حفره ٔ دندان + واره ، جای ) هر یک از دو قطعه استخوان که دندانهای فوقانی و تحتانی بر آن جای دارد. || تَوَسُعاً، فَک . و رجوع به حاشیه ٔ کلمه ٔ آره شود.
-
ابجدخوان
لغتنامه دهخدا
ابجدخوان . [ اَ ج َ خوا/خا ] (نف مرکب ) یا طفل ابجدخوان ؛ نوآموز در خواندن و نوشتن . سبق خوان . توسعاً، نوآموز یا جاهل در هر چیز که باشد.