کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
تحدر پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
تحدر
معنی
(تَ حَ دُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - فرو ریختن ، فرو دویدن . 2 - سرازیر شدن ، به نشیب آمدن . 3 - (اِمص .) فروریزی ؛ ج . تحدرات .
فرهنگ فارسی معین
دیکشنری
نتیجهای یافت نگردید.
-
جستوجوی دقیق
-
تحدر
فرهنگ فارسی معین
(تَ حَ دُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - فرو ریختن ، فرو دویدن . 2 - سرازیر شدن ، به نشیب آمدن . 3 - (اِمص .) فروریزی ؛ ج . تحدرات .
-
تحدر
لغتنامه دهخدا
تحدر. [ ت َ ح َدْ دُ ] (ع مص ) به نشیب فرودآمدن .(تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). فرودآمدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تحدر از کوه ؛ فرودآمدن از آن . (اقرب الموارد) (قطر المحیط). || تحدر اشک از چشم ؛ فرودویدن آن . (از منتهی الارب ): اری...
-
جستوجو در متن
-
متحدر
لغتنامه دهخدا
متحدر. [ م ُ ت َ ح َدْ دِ ] (ع ص ) فرودآینده . (آنندراج ). فرودشونده ، مانند آب از ابرو اشک از چشم . (ناظم الاطباء) و رجوع به تحدر شود.
-
آماهیدن
لغتنامه دهخدا
آماهیدن . [دَ ] (مص ) آماسیدن . تورم . تهبج . ورم کردن . باد کردن . تَحدر. انتفاخ . (زوزنی ). اجدار. اسمغداد. تسخید. احدار: در قسمی از داءالفیل پای برآماهد و سخت شود.- آماهیدن پی دست چاروا ؛ انتشار.- آماهیدن جراحت ؛ بغی .- آماهیدن مرده ؛ اجفیظاظ.و ...
-
تصبب
لغتنامه دهخدا
تصبب . [ ت َ ص َب ْ ب ُ ] (ع مص ) ریخته شدن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ).ریخته شدن و فرود آمدن آب از بالا به نشیب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). فرود آمدن آب از کوه .(از اقرب الموارد). تحدر. رجوع به همین کلمه شود.
-
خدیجه
لغتنامه دهخدا
خدیجه . [ خ َ ج َ ] (اِخ ) بنت عثمان بن عروةبن الزبیر. وی زوجه ٔ محمدبن عبداﷲ عمرو است که از فاطمه بنت الحسین بوجود آمد. سلمةبن محازب می گوید: در بین قریش مردی کاملتر و زیباتر از محمدبن عبداﷲبن عمرو نیافتم . او مردی مطلاق بود و خدیجه را طلاق گفت و بع...
-
حبیب
لغتنامه دهخدا
حبیب . [ ح َ ] (اِخ ) ابن اوس بن حارث مکنی به ابوتمام . نجاشی (متوفی 450 هَ . ق .) در رجال خود او را یاد کرده گوید: امامی بود و امامان را تا ابوجعفر ثانی که معاصر وی بوده مدح کرده است . جاحظ در کتاب حیوان گوید: ابوتمام از رؤساء رافضه است . حسن بن دا...