کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
بیلة پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
بیلة
لغتنامه دهخدا
بیلة. [ ل َ] (ع اِمص ) اسم از بول . (منتهی الارب ). کمیزانداختگی . || نوعی کمیز انداختن . (ناظم الاطباء).
-
واژههای مشابه
-
بیله
فرهنگ فارسی معین
(لِ) (اِمر.) 1 - پیکانی که مانند بیل می ساختند. 2 - پارو.
-
بیله
لغتنامه دهخدا
بیله . [ ل َ ] (ع اِ) اولین حوضچه ٔ یک چشمه . حوضچه ٔ بالائین چشمه . || ماهی . حوت . (از دزی ج 1 ص 136).
-
بیله
لغتنامه دهخدا
بیله . [ ل َ / ل ِ ] (ترکی ، ص ، ق ) همچنین . (برهان ). چنین . اینچنین .- امثال :بیله دیگ بیله چغندر .
-
بیله
لغتنامه دهخدا
بیله .[ ل َ / ل ِ ] (اِ) خشکی و جزیره ای میان دریا و رودخانه . پیله . (برهان ) (ناظم الاطباء) (از جهانگیری ). زمین گشاده و خشک که میان دو شاخه آب بود. (شرفنامه ٔ منیری ). زمین خشک را گویند که در میان آب دریا و رودخانه واقع شود. (غیاث ) (از انجمن آرا)...
-
زین بیله
لغتنامه دهخدا
زین بیله . [ زیم ْ ل َ / ل ِ ] (اِ) زن بیله . زنفلیجه . زنفیلجه . زنفالجة. زین فاله . رجوع به المعرب جوالیقی ص 170 و زنفالجة و زنبیل در همین لغت نامه شود.
-
بیله سوار
لغتنامه دهخدا
بیله سوار. [ ل َ س َ ] (اِخ ) دهی از دهستان مغان بخش گرمی شهرستان مشکین شهر است و 2355 تن سکنه دارد. (از دائرة المعارف فارسی ).
-
بیله کش
لغتنامه دهخدا
بیله کش . [ ل َ/ ل ِ ک َ / ک ِ ] (اِ مرکب ) (از: بیله + کش ) چوب خرد سرپهن که بدان گل از بیل بسترند. (یادداشت مؤلف ).
-
بیله ور
لغتنامه دهخدا
بیله ور. [ ل َ / ل ِ وَ ] (اِ مرکب ) داروفروش و آنکه دانهای آبگینه و غیره فروشد. (غیاث ). پیله ور. پیلوا. (برهان ). رجوع به پیله ور شود.
-
جستوجو در متن
-
بیلکی
لغتنامه دهخدا
بیلکی . [ ل َ ] (ص نسبی ) تیر که پیکان بیله دارد. (فرهنگ اسدی ).- تیر بیلکی ؛ تیری است که بیله یعنی پیکان سرپهن در آن درنشانده باشند. (از لغت نامه ٔ اسدی : بیله ). رجوع به بیله شود.
-
بلیج
لغتنامه دهخدا
بلیج . [ ب ِل ْ لی ] (ع اِ) معرب بیله . بلیج السفینة؛ بیله ٔ کشتی . (منتهی الارب ). بلیج السفینة، معرب است و آن شناخته نیست . (از تاج العروس ). پاروب کشتی .
-
بیلک
لغتنامه دهخدا
بیلک . [ب َ ل َ ] (مغولی ، اِ) منشور پادشاهان . (برهان ) (جهانگیری ) (انجمن آرا) (آنندراج ). منشور. (رشیدی ) (اوبهی ). منشور و فرمان پادشاه . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ شعوری ). بیله . (برهان ) : قسم سوم در بیان سیر اخلاق پسندیده ٔ او [ هولاکوخان ] و ب...
-
بیلک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [مصغرِ بیل] ‹بیله، فیلک› [قدیمی] bilak نوعی پیکان پَهن یا دوشاخه: ◻︎ همان بیلزن مرد آلتشناس / کند بیلکش را به بیلی قیاس (نظامی۵: ۹۱۵)، ◻︎ وآن دل که در میان دو بیله به کین توست / در وی رسد ز قوس فلک زخم بیلکی (سوزنی: لغتنامه: بیله)