کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
بُرمه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
بُرمه
لهجه و گویش تهرانی
دیگ سنگی
-
واژههای مشابه
-
برمه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] barme = بهرمه
-
برمه
لغتنامه دهخدا
برمه . [ ب َ م َ / م ِ ] (اِ) مثقب درودگری باشد که بدان چوب و تخته سوراخ کنند. (برهان ) (آنندراج ). نوعی از آلت درودگران که بدان سوراخ کنند و آنرا ماهه و مته نیز گویند. (شرفنامه ٔ منیری ). برماه . برماهه . برمای . پرما. مته . مثقب : جودانْت کنم به نو...
-
برمه
لغتنامه دهخدا
برمه . [ ب ِ م ِ ] (اِخ ) جمهوری برمه ، کشوری است در قسمت غربی شبه جزیره ٔ هندوچین در قاره ٔ آسیا. وسعت آن بالغبر 678030 کیلومتر مربع و جمعیت آن 20میلیون تن است . پایتخت آن شهر رانگون است . منابع مهم ثروت آن پنبه ، نیشکر، برنج ، نیکل و نفت است . این ...
-
برمة
لغتنامه دهخدا
برمة. [ ب َ رَ م َ ] (ع اِ) واحد بَرَم . ثمر درختان بلند باخار. شکوفه و بر درخت پیلو و عضاه . (منتهی الارب ). اراک . (اقرب الموارد). ج ، بَرَم ، بِرام . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
-
برمة
لغتنامه دهخدا
برمة. [ ب ُ م َ ] (ع اِ) دیگ و دیگ سنگین . (منتهی الارب ). دیگ از سنگ . (از اقرب الموارد). ج ، برام [ ب ُ / ب ِ ]، برم [ ب ُ / ب ُ رَ ] . (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ). || از اعلام است . (از منتهی الارب ).
-
برمة
دیکشنری عربی به فارسی
ريسمان چند لا , نخ قند , پيچ , بهم بافتن , دربرگرفتن
-
بَرمه،بند و بَرمه
لهجه و گویش تهرانی
ابرو ،بند و ابرو
-
برمه تپه
لغتنامه دهخدا
برمه تپه . [ ب ُ م ِ ت َ پ َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان چهاردولی بخش قروه ٔ شهرستان سنندج . سکنه ٔ آن 191 تن . آب آن از چشمه ومحصول آن غلات است . (از فرهنگجغرافیایی ایران ج 5).
-
بند و بُرمه
فرهنگ گنجواژه
بند و زیرابرو.
-
واژههای همآوا
-
برمه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] barme = بهرمه
-
برمه
لغتنامه دهخدا
برمه . [ ب َ م َ / م ِ ] (اِ) مثقب درودگری باشد که بدان چوب و تخته سوراخ کنند. (برهان ) (آنندراج ). نوعی از آلت درودگران که بدان سوراخ کنند و آنرا ماهه و مته نیز گویند. (شرفنامه ٔ منیری ). برماه . برماهه . برمای . پرما. مته . مثقب : جودانْت کنم به نو...
-
برمه
لغتنامه دهخدا
برمه . [ ب ِ م ِ ] (اِخ ) جمهوری برمه ، کشوری است در قسمت غربی شبه جزیره ٔ هندوچین در قاره ٔ آسیا. وسعت آن بالغبر 678030 کیلومتر مربع و جمعیت آن 20میلیون تن است . پایتخت آن شهر رانگون است . منابع مهم ثروت آن پنبه ، نیشکر، برنج ، نیکل و نفت است . این ...