کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
بَقِيَ پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
بَقِيَ
فرهنگ واژگان قرآن
باقي ماند
-
واژههای مشابه
-
بقی
لغتنامه دهخدا
بقی . [ ب َ ] (اِخ ) بقی بن مخلد حافظ اندلسی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به ابوعبدالرحمن بقی بن مخلد اندلسی قرطبی شود.
-
بقی
لغتنامه دهخدا
بقی . [ ب َ ق ْی ْ ] (ع مص ) انتظار کشیدن کسی را و نگریستن به سوی وی ، واوی و یایی است . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). و فی الحدیث : بقینا رسول اﷲ صلی اﷲ علیه وسلم ؛ ای انتظرناه . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).
-
بقی
لغتنامه دهخدا
بقی . [ ب َ قا ] (ع مص ) بقاء. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). رجوع به بقاء شود.
-
بَقی
لهجه و گویش گنابادی
baghi در گویش گنابادی یعنی نابود ، هلاک ، تخریب ، فراموش شده و از یادها رفته ، بقیه ، آنچه باقی مانده است ، ادامه اش
-
بَقیَّ
لهجه و گویش گنابادی
baghiya در گویش گنابادی یعنی دیگران
-
ابن بقی
لغتنامه دهخدا
ابن بقی . [ اِ ن ُ ب َ قی ی ] (اِخ ) ابوبکر یحیی بن عبدالرحمن اندلسی ، شاعر. وفات به سال 540 هَ .ق .
-
واژههای همآوا
-
بَغْيَ
فرهنگ واژگان قرآن
ستم -طلب کردن حق ديگران از راه تعدي بر آنان
-
جستوجو در متن
-
ابوعبدالرحمن
لغتنامه دهخدا
ابوعبدالرحمن . [اَ ع َ دِرْ رَ ما ] (اِخ ) تقی بن مخلد اندلسی . مصحف بقی بن مخلد است . رجوع به ابوعبدالرحمن بقی ... شود.
-
اقیاء
لغتنامه دهخدا
اقیاء. [ اِق ْ] (ع مص ) بقی آوردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
-
ابوبکر
لغتنامه دهخدا
ابوبکر. [ اَ بو ب َ ] (اِخ ) کنیت یحیی بن عبدالرحمن بن بقی اندلسی قرطبی شاعر. رجوع به یحیی ... شود.
-
یحیی
لغتنامه دهخدا
یحیی . [ ی َح ْ یا ] (اِخ ) ابن عبدالرحمان بن بقی اندلسی قرطبی ، مکنی به ابوبکر و معروف به ابن بقی ، از شاعران نامدارقرطبة و در موشحات نغز و بلند معروف بود. او بیشتر سرزمین اندلس را در طلب روزی گشت و به سال 540 هَ . ق . درگذشت . (از اعلام زرکلی ). و ...