کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
بوستان آرا پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
بوستان آرا
لغتنامه دهخدا
بوستان آرا. (نف مرکب ) بوستان آرای . آراینده ٔ بوستان . که بوستان را بجمال خود بیاراید. که از بوستان زیباتر و خرم تر باشد : سپید برف برآمدبکوهسار سیاه و چون درونه شد آن سرو بوستان آرای .رودکی .
-
واژههای مشابه
-
بوستان افروز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹بستانافروز› (زیستشناسی) [قدیمی] bustān[']afruz = تاجخروس
-
بوستان بان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) ‹بستانبان› [قدیمی] bustānbān نگهبان بوستان؛ باغبان؛ بوستانپیرا؛ بستانپیرا؛ بستانآرا.
-
بوستان افروز
فرهنگ فارسی معین
(اَ) ( اِ.) گل تاج خروس .
-
بوستان سندس
لغتنامه دهخدا
بوستان سندس . [ ن ِ س ُ دُ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) سبزه و گلهای گوناگون . (ناظم الاطباء).
-
بوستان شیرین
لغتنامه دهخدا
بوستان شیرین . [ ن ِ ] (اِ مرکب ) نام نوایی است که مطربان زنند. (اوبهی ). نوایی است از موسیقی قدیم . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به بستان شیرین شود.
-
بوستان افروز
لغتنامه دهخدا
بوستان افروز. [ اَ / س ِ اَ ] (اِ مرکب ) گلی است که آنرا تاج خروس گویند به سبب شباهتی که بدان دارد. (برهان ). همان گل تاج خروس است ، بسبب شباهتی که بدان دارد. گل تاج خروس . (رشیدی ). دیسم . (بحر الجواهر) (آنندراج ). دج الامیر. اماریطن :بوستان افروز پ...
-
بوستان پیرا
لغتنامه دهخدا
بوستان پیرا. (نف مرکب ) بوستان پیرای . باغبان . (آنندراج ). بستان پیرا. بوستان بان . (فرهنگ فارسی معین ) : اگر از دورباش بوستان پیرا نیندیشدسر از یک طوق با قمری کند سرو روان بیرون . صائب .بسعی بوستان پیرا چه حاجت باغ مینو را. یغما (از ضیاءاللغة).رجوع...
-
بوستان سرا
لغتنامه دهخدا
بوستان سرا. [ س َ ] (اِ مرکب ) بوستان . باغ . باغی که در صحن خانه سازند : درخورد بوستانسرای ترازهره و مشتری تماشایی .سیدحسن غزنوی (دیوان چ مدرس رضوی ص 178).به هرات رفتند و ببوستانسرای ملک درآمدند. (انیس الطالبین ص 134).در بوستان سرای تو بعد ازتو کی ب...
-
بوستان گرد
لغتنامه دهخدا
بوستان گرد. [ گ َ ] (نف مرکب ) گردنده ٔ در بوستان . (آنندراج ). که تماشای باغ و بوستان کند : ایاغی به این بوستان گرد ده گل سرخ بستان ، می زرد ده .ملاطغرا (از آنندراج ).
-
جستوجو در متن
-
بستان آرا
لغتنامه دهخدا
بستان آرا. [ ب ُ ] (نف مرکب ) بوستان آرای . بستان آرای . رجوع به بوستان آرا و بستان آرای شود.
-
بستان آرای
لغتنامه دهخدا
بستان آرای . [ ب ُ ] (نف مرکب ) یا بستان آرا. بوستان آرا. باغبان . (آنندراج ). و رجوع به مجموعه ٔ مترادفات ص 57 و بستان آرا و بوستان آرا شود.
-
سار
لغتنامه دهخدا
سار. (اِ) رنج و آزار و محنت . (برهان ) (جهانگیری ) (شعوری ) (انجمن آرا) : جانم به لب آمد از غم و سارمُردَم ز جفا و جور بسیار.خسروانی (از جهانگیری ، شعوری ، انجمن آرا، آنندراج ). || رنجور : بسا سار و نومید و بیمار و سست که مُردَش پزشک و ببود او درست ....