کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
بعاس پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
بعاس
لغتنامه دهخدا
بعاس . [ ب ِ ] (ع اِ) ج ِ بَعوس . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). و رجوع به بعائس و بعوس شود.
-
واژههای همآوا
-
باعث
واژگان مترادف و متضاد
۱. انگیزه، سبب، علت، محرک، موجب، مورث، وسیله ۲. بانی، مسبب ۳. برانگیزاننده
-
باعث
فرهنگ واژههای سره
انگیزاننده، مایه، انگیزه
-
باعث
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمع: بَواعِث] bā'es ۱. سبب؛ علت.۲. انگیزه.۳. (صفت) [قدیمی] برانگیزنده.
-
باعث
فرهنگ فارسی معین
(عِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - برانگیزنده . 2 - سبب ، علت .
-
بائث
لغتنامه دهخدا
بائث . [ ءِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از بوث .
-
بائس
لغتنامه دهخدا
بائس . [ ءِ ] (ع ص ) مردی که به وی سختی یا بلیتی یا درویشی رسیده باشد. (منتهی الارب ). سختی رسیده . (ربنجنی ). محتاج شونده و درویش . (غیاث ). فقیر که درخور ترحم است . آنکه به بلیتی دچار است . مرد بدحال از غایت فقر.
-
بائص
لغتنامه دهخدا
بائص . [ ءِ ] (ع ص ) یقال خمس ٌ بائص ؛ یعنی شتران بآبخور شتابنده . (منتهی الارب ). || راه دور. (اقرب الموارد).
-
باعث
لغتنامه دهخدا
باعث . [ ع ِ ] (اِخ ) (جفر...) جفر باعث در سرزمین بکربن وائل و منسوب به باعث بن حنظلةبن هانی الشیبانی است . (از معجم البلدان ).
-
باعث
لغتنامه دهخدا
باعث . [ع ِ ] (ع اِ) جهت . شوند. (ناظم الاطباء). داعی . انگیزه . علت . جهت . غرض . موجب . (المنجد). مجازاً سبب . (آنندراج ). ج ، بَواعِث : حرام است بر من آنگه برگردد همه ٔ آن یا بعضی از آن به ملکیت من به حیلتی از حیلتها یا باعثی از باعثها. (تاریخ بیه...
-
بعاث
لغتنامه دهخدا
بعاث . [ ب َ / ب ِ / ب ُ ] (اِخ ) موضعی نزدیک مدینه مر اوس را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || یوم بعاث ؛ روزجنگ اوس و خزرج . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). موضعی است نزدیک مدینه که در آنجا میان اوس و خزرج جنگی عظیم واقع شده بود و...
-
بَائِسَ
فرهنگ واژگان قرآن
بدحال - بينوا
-
جستوجو در متن
-
بعوس
لغتنامه دهخدا
بعوس . [ ب َ ] (ع ص ، اِ) ماده شتر لاغر که شیر آن خشک شده باشد از گذشتن هفت ماه بر نتاجش . ج ، بَعائِس ، بِعاس . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).