کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
بسری پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
بسری
لغتنامه دهخدا
بسری . [ ب ُ ] (اِخ ) ابوعبید محمدبن حسان بن بسری حسانی زاهد، او را گفتاریست در طریقت و کراماتی . وی از سعیدبن منصور خراسانی و دیگران ... حدیث کرد. و گروهی از وی روایت دارند. (از معجم البلدان ). و رجوع به ص 179 همین کتاب شود.
-
بسری
لغتنامه دهخدا
بسری . [ ب ُ ] (اِخ ) احمدبن ابراهیم محدث بود. (منتهی الارب ).
-
بسری
لغتنامه دهخدا
بسری . [ ب ُ ] (اِخ ) احمدبن عبدالرحمن محدث بود. (منتهی الارب ).
-
بسری
لغتنامه دهخدا
بسری . [ ب ُ ] (اِخ ) عادل ، نصرةالدین ملقب به صائن وزیر. وزیر الجایتو سلطان محمد خدابنده . مستوفی آرد: وزارت بر ملک نصرةالدین عادل بسری که نایب امیرچوبان بود مقرر شد و صائن وزیر لقب یافت . (تاریخ گزیده چ عکسی 1328 هَ . ق . لندن ص 606، 608).
-
بسری
لغتنامه دهخدا
بسری . [ ب ُ ] (اِخ ) محمدبن عبداﷲ عم زاده احمدبن عبدالرحمن محدث بود. (از منتهی الارب ).
-
بسری
لغتنامه دهخدا
بسری . [ ب ُ ] (ص نسبی ) منسوب به بسر. رجوع به بسر شود.
-
بسری
لغتنامه دهخدا
بسری . [ب ُ ] (اِخ ) محمدبن ولید، محدث بود. (منتهی الارب ).
-
واژههای مشابه
-
خاک بسری
لغتنامه دهخدا
خاک بسری . [ ب ِ س َ ] (حامص مرکب ) عمل خاک بسری کردن . عمل آرامیدن زن با شوی (در تداول زنان عامی ). عمل با حلال خود آرمیدن . عمل آرامیدن با زن .
-
خاک بسری کردن
لغتنامه دهخدا
خاک بسری کردن . [ ب ِ س َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) آرامیدن زن با شوی . آرامیدن با زن . || به اصطلاح عوام مشهد، لواط.
-
واژههای همآوا
-
بصری
فرهنگ واژههای سره
دیدار
-
بصری
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به بصرَة) [عربی: بصریّ] basri ۱. از مردم بصره.۲. تهیهشده در بصره: رطب بصری.
-
بصری
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به بصر) [عربی، فارسی] basari مربوط به بصر؛ دیداری: آموزش بصری.
-
بصری
لغتنامه دهخدا
بصری . [ ب َ ] (اِخ ) (436 هَ . ق . / 1044م .) محمدبن علی طیب ، ابوالحسن بصری . یکی از ائمه ٔ معتزله بود. در بصره متولد شد ودر بغداد سکونت گزید و هم در آنجا درگذشت . او راست :المعتمد. تصفح الادلة. غررالادلة. شرح الاصول الخمسة، که تمام در اصول فقه است...