کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
ایم ا پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
ایم ا
لغتنامه دهخدا
ایم ا. [ اَ مُل ْ لاه ] (ع سوگند) قسم بخدا. (منتهی الارب ) (آنندراج ). کلمه ٔ قسم . یعنی سوگند بخدا. (ناظم الاطباء). لغتی است از ایمن اﷲ که قسم است و درآن لغات است : اَیم ُ اﷲ. ایم ُ اﷲ و اَیمَن ُ اﷲ یا اَیمِن ُ اﷲ. (از اقرب الموارد). رجوع به ایمن اﷲ...
-
واژههای مشابه
-
آیم سایم
لغتنامه دهخدا
آیم سایم . [ ی َ ی َ ] (ق مرکب ، از اتباع ) در تداول عامه ، گاه گاه . با فاصله های زمانی دور. || به نُدرت .
-
ایم هو
لغتنامه دهخدا
ایم هو. [ اَ م َ هَُ وَ ] (ع جمله ٔ اسمیه ) ایم هو فلان یا فلان ؛ ای ما هو شی ٔ هو. (ذیل اقرب الموارد). مخفف ای ما هو. (آنندراج ) (منتهی الارب ).
-
خواجه ایم
لغتنامه دهخدا
خواجه ایم . [ خوا / خا ج َ / ج ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان گوراییم بخش مرکزی شهرستان اردبیل . این دهکده کوهستانی و معتدل با 234 تن سکنه است . آب آن از چشمه و محصول آن غلات وشغل اهالی زراعت و گله داری و از صنایع دستی فرش بافی و راه مالرو است . (از فر...
-
واژههای همآوا
-
ایما
فرهنگ نامها
(تلفظ: imā) (عربی) چیزی را با حرکتِ دست یا چشم و ابرو نشان دادن ، اشاره ؛ بیان موضوعی به طور رمز یا خلاصه .
-
آیما
فرهنگ نامها
(تلفظ: āymā) (ترکی ـ فارسی) (آی = ماه + ما = مخفف ماه) ، ماهرو ؛ (به مجاز) زیبا رو .
-
ایما
واژگان مترادف و متضاد
استعاره، اشاره، تعریض، رمز، کنایه، گوشه
-
ایما
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: ایماء] 'imā ۱. اشاره کردن با حرکات چشم و ابرو یا دست.۲. به رمز و مجاز سخن گفتن.
-
ایما
فرهنگ فارسی معین
[ ع . ایماء ] 1 - (مص م .) اشاره کردن . 2 - (اِمص .) اشاره ، کنایه .
-
ایما
لغتنامه دهخدا
ایما. (ضمیر) ضمیر اشاره به جمع متکلم معالغیر ضمیر شخصی منفصل . (فرهنگ فارسی معین ) : اکنون ایشان را و ما را جان همی کند یا نه ایما ماند و نه ایشان . (تاریخ سیستان ).
-
ایما
لغتنامه دهخدا
ایما. (ع مص ) ایماء. (از فرهنگ فارسی معین ). مأخوذ از تازی اشاره و نشان دادن به انگشت و جز آن . (ناظم الاطباء). اشاره . (فرهنگ فارسی معین ) : نهاده جهان و فلک چشم و گوش بایما و فرمان خسرو ملک . مسعودسعد.غیر نطق و غیر ایما و سجل صد هزاران ترجمان خیزد...
-
ایما
لغتنامه دهخدا
ایما. [ اَ ] (ع حرف ) صاحب منتهی الارب در ذیل «اما» آرد: گاهی بجهت ثقل تضعیف میم اول آن را به یا بدل کنند چنانکه در قول عمربن ربیعة آمده : رَاءَت رجلاً ایما اذ الشمس عارضت فیضحی و ایما بالعشی فیحضر. (منتهی الارب ). رجوع به «اِمّا» شود.
-
ایما
لغتنامه دهخدا
ایما. [ اَی ْ ی َ ](ع ص ) کلمه ایست دال بر معنی کمال و همیشه صفت نکره واقع میشود. مانند: مررت برجل ایما رجل ؛ یعنی گذشتم بر مردی که کامل بود در صفات مردی . (ناظم الاطباء).