کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
ایستاده باشد پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
ایستاده باشید
لهجه و گویش اصفهانی
تکیه ای: veɂištoɂabiya طاری: višdabid طامه ای: veɂištabid طرقی: vâšdâyabid کشه ای: vâštâbid نطنزی: vâɂištâyabid
-
ایستاده باشند
لهجه و گویش اصفهانی
تکیه ای: veɂištoɂabande طاری: višdaband طامه ای: veɂištaban(d) طرقی: vâšdâyaband کشه ای: vâštâban(d) نطنزی: vâɂištâyaban(d)
-
جستوجو در متن
-
سرپا
فرهنگ فارسی عمید
(صفت، قید) sarpā کسی یا چیزی که روی پای خود قرارگرفته باشد؛ برپا؛ ایستاده.
-
anatomic position/ anatomical position
موقعیت کالبدشناختی
واژههای مصوّب فرهنگستان
[علوم تشریحی] موقعیتی که در آن شخص قائم ایستاده باشد و به روبهرو نگاه کند و دستها در کنار تنه بهصورت کشیده و کف دست رو به جلو باشد
-
صَوَافَّ
فرهنگ واژگان قرآن
صواف جمع صافة است و معناي صافه بودن شتر قبل از نحراين است که ايستاده باشد دستها و پاهايش برابر هم و دستهايش بسته باشد .
-
سنفتان
لغتنامه دهخدا
سنفتان . [ س ُ ف َ ] (ع اِ) تثنیه ، دو چوب ایستاده که میان هر دو چرخ چاه باشد. (منتهی الارب ). بصیغه ٔ تثنیه دو چوب راست ایستاده ٔ میان دو چرخ چاه . (ناظم الاطباء).
-
فرکند
لغتنامه دهخدا
فرکند. [ ف َ ک َ ] (اِ) فرکن . زمینی که سیل آن را کنده باشد و جابه جا آب ایستاده باشد. || جوی تازه احداث کرده شده و جویی که در روی زمین از جایی به جایی راه کرده باشد یا در زیر زمین از چاهی به چاه دیگر راه یافته باشد. (برهان ) : نه در وی آدمی را راه ر...
-
سررسد
لغتنامه دهخدا
سررسد. [ س َرْ، رَ س َ ] (اِ مرکب ) سربازی که در اول صف ایستاده باشد. (یادداشت مؤلف ).
-
روخ چکاد
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ‹دوخچکاد، رودچکاد› [قدیمی] ruxčakād کسی که موهای جلو سرش ریخته باشد و پیش سر او موی نداشته باشد؛ تویل؛ دغسر؛ اصلع: ◻︎ ایستاده بهخشم بر در او / این بهنفرین سیاه روخچکاد (حکاک: شاعران بیدیوان: ۲۸۶).
-
وقیفة
لغتنامه دهخدا
وقیفة. [ وَ ف َ ] (ع اِ) بز کوهی که در پناه سنگی ایستاده باشد از بیم سگان و فرودآمدن نتواند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).
-
گول
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [ترکی] [قدیمی] gul جایی که آب کمی در آن ایستاده باشد؛ تالاب؛ حوض: ◻︎ گولی تو از قیاس که گر برکشد کسی / یک کوزه آب از او به زمان تیرهگون شود (عنصری: ۳۳۰).
-
پینکی رفتن
لغتنامه دهخدا
پینکی رفتن . [ ن َ رَت َ ] (مص مرکب ) افتادن سر خفته ای پی درپی چون نشسته یا ایستاده بخواب شده باشد. چرت زدن . تهویم . خفوق .
-
شمال
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: شِمال] šo(e)māl ۱. [مقابلِ یمین] طرف چپ؛ سمت چپ.۲. [مقابلِ جنوب] (جغرافیا) طرف دست چپ کسی که رو به مشرق ایستاده باشد.۳. (صفت) [قدیمی] شوم؛ نامبارک؛ بدیمن.
-
نصباء
لغتنامه دهخدا
نصباء. [ ن َ ] (ع ص ) ناقة نصباء؛ شتر ماده ٔ ایستاده سینه . (منتهی الارب ) (از آنندراج ). ماده شتر راست ایستاده سینه . (ناظم الاطباء). مرتفعةالصدر. (اقرب الموارد). ج ، نَصب . || عنز نصباء؛ بز ماده ٔ ایستاده شاخ . (منتهی الارب ) (از آنندراج ). راست ای...
-
فرکن
لغتنامه دهخدا
فرکن . [ ف َ ک َ ] (اِ) کاریز آب بود. (اسدی ). جویی را گویند که نو احداث کرده باشند وآب در آن تازه جاری شده باشد. (برهان ) : دو فرکن است روان از دو دیده بر دو رخم رخم ز رفتن فرکن به جملگی فرکند. خسروانی .|| زمینی که به صدمه ٔ سیل کنده شده و جابه جا آ...