کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
ایران پرست پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
تابعیت ایران راگرفت
دیکشنری فارسی به عربی
تجنس بالجنسية الإيرانية
-
الدولة الرعية لشؤون إيران
دیکشنری عربی به فارسی
دولت حافظ منافع ايران
-
ایران گاهواره تمدن
دیکشنری فارسی به عربی
إيران مهد الحضارة
-
دولت حافظ منافع ایران
دیکشنری فارسی به عربی
الدولة الرعية لشؤون إيران
-
عرصه سیاسى ایران
دیکشنری فارسی به عربی
الساحة الإيرانية
-
ایران و جهان
فرهنگ گنجواژه
داخل و خارج.
-
کلا ه پادشاهی (در ایران قدیم)
دیکشنری فارسی به عربی
تاج
-
وزارت امور خارجه جمهورى اسلامى ایران
دیکشنری فارسی به عربی
الخارجية الإيرانية
-
جستوجو در متن
-
پرست
لغتنامه دهخدا
پرست . [ پ َ رَ ] (نف ) پرستنده و پرستار باشد و شخصی را نیز گویند که در وهم و پندار خود یعنی در فکر وخیال خود مانده باشد. (برهان ). برای کلمات مرکبه ٔ باپرست ذیل رجوع به ردیف و رده ٔ همین کلمات شود: بت پرست . آتش پرست . می پرست . خداپرست . پول پرست ....
-
پرست
لغتنامه دهخدا
پرست .[ پْرِ / پ ِ رِ ] (اِخ ) نام گروهی که امیر آنان اُکسی کانوس بود (دیودور در ترجمه ٔ اسکندر مقدونی از ایران باستان ج 2 ص 1842).
-
مزده پرست
لغتنامه دهخدا
مزده پرست . [م َ دَ / دِ پ َ رَ ] (نف مرکب ) پیرو آئین مزده . که مزده را پرستد. مزداپرست . زردشتی . ج ، مزده پرستان : این کار اکنون موافق اخلاق تنفرآور است ولی برای شرقیان مزده پرست اهمیتی نداشت . (از ایران باستان ج 3 ص 2065). رجوع به مزده و مزدا شود...
-
بت پرست
لغتنامه دهخدا
بت پرست . [ ب ُ پ َ رَ ] (نف مرکب ) که بت پرستد. وثنی . (دهار). شمن . نگارپرست . صنم پرست . (آنندراج ). عابد اصنام . عابد صنم . که به عبادت اصنام پردازد. کسی که بت را ستایش کند. (ناظم الاطباء). وثنی : اندر وی اندکی مسلمانانند و ایشان را سالهاری خوانن...
-
قلچماق
لغتنامه دهخدا
قلچماق . [ ق ُ چ ُ ] (ترکی ، ص مرکب ) مرد شهوت پرست و اوباش . (آنندراج از سفرنامه ٔ شاه ایران ). این کلمه مرکب از قل به معنی بازو و چماق است و به کسی گفته میشود که دارای بازوانی قوی و نیرومند باشد.
-
لطفی
لغتنامه دهخدا
لطفی . [ ل ُ ] (اِخ ) شیرازی . از مجردان زمان و از سیاحان اوان خود بوده و سیاحت ممالک ایران و هندوستان کرده و در هندوستان وفات یافته . این رباعی از اوست :شد عارف و عامی همه را عار از من بدنامی بت پرست و دیندار از من بیقدری سبحه ننگ زنار از من هفتادود...
-
پدرمادر
لغتنامه دهخدا
پدرمادر. [ پ ِ دَ دَ ] (اِ مرکب ) پدرِ مادر. جَدّ مادری . جَدّ اُمی : ز افراسیاب آن سپهدار چین پدرمادر شاه ایران زمین . فردوسی .مکن گر ترا من [ افراسیاب ] پدرمادرم ز تخم فریدون افسونگرم . فردوسی .چنین گفت کاین نامه سوی مهست سرافراز پرویز یزدان پرست ....