کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
اَلَخْ پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
اَلَخْ
لهجه و گویش گنابادی
alakh در گویش گنابادی یعنی نابودی ، سرنگونی ، عذاب ، این واژه گبری است و در گبری به معنای آخر الزمان میباشد.در گبری معتقد بودند آخر الزمان هر کس با مرگ او و پای نهادنش در دنیای دیگر پس از مرگ و با تناسخ در دنیای ابدی آغاز میگردد.
-
واژههای مشابه
-
الخ
فرهنگ فارسی عمید
(اختصار) [عربی، مخففِ الیآخر، الیآخره] 'elax تا آخر؛ تا پایان.
-
الخ
فرهنگ فارسی معین
(اِ لِ) مخفف الی آخرة ، تا پایان .
-
الخ
لغتنامه دهخدا
الخ . [ اِ ل َ ] (علامت اختصاری ) تا آخر. الی آخر. رمزی است از الی آخر. مختصر الی آخره . غیره و غیرذلک . (آنندراج ). دزی گوید: در خواندن آنرا الی آخره میخوانند ولی در تداول عامه اَلِّخ گویند.
-
واژههای همآوا
-
الخ
فرهنگ فارسی عمید
(اختصار) [عربی، مخففِ الیآخر، الیآخره] 'elax تا آخر؛ تا پایان.
-
الخ
فرهنگ فارسی معین
(اِ لِ) مخفف الی آخرة ، تا پایان .
-
الخ
لغتنامه دهخدا
الخ . [ اِ ل َ ] (علامت اختصاری ) تا آخر. الی آخر. رمزی است از الی آخر. مختصر الی آخره . غیره و غیرذلک . (آنندراج ). دزی گوید: در خواندن آنرا الی آخره میخوانند ولی در تداول عامه اَلِّخ گویند.
-
جستوجو در متن
-
اَلَسْ
لهجه و گویش گنابادی
alas در گویش گنابادی یعنی ابتدا ، آغازین ، در گبری یعنی روز خلقت و ورود در دنیا (الس و الخ یعنی آغاز و پایان).
-
البیت
لغتنامه دهخدا
البیت . [ اَ ب َ ] (ع علامت اختصاری ) رمز است الی آخر البیت را چنانکه الخ ، الی آخر و الاَّیه ، الی آخر الاَّیه را.
-
حوث بوث
لغتنامه دهخدا
حوث بوث . [ ح َ ث َ ب َ ث َ ] (ع ص مرکب ، از اتباع ) حَیث َبَیث َ. حَیث ِبَیث ِ. حاث ِباث ِ. حَوثاًبَوثاً. پریشان و متفرق . گویند: ترکهم حوث الخ ؛ پریشان و متفرق کرد ایشان را. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
-
غرس الدین
لغتنامه دهخدا
غرس الدین . [ غ َ سُدْ دی ] (اِخ ) شیخ غرس الدین ابراهیم بن شهاب الدین بن الشیخ احمد النقیب . او راست : رساله ٔ الربع المجیب که مشتمل بر مقدمه و بیست باب که آغاز آن الحمدﷲ رب العالمین الخ است . (کشف الظنون چ استامبول 1941م . ج 1 ستون 867).
-
غضنفر
لغتنامه دهخدا
غضنفر. [ غ َ ض َ ف َ ] (اِخ ) ابن جعفر حسینی . او قصیده ٔ برده ٔ میمیه ٔ بوصیری (متوفی به سال 694 هَ . ق .) را به فارسی شرح کرده است ، و این شرح به سال 920 انجام یافته است . آغاز آن چنین است : «موزون ترین کلامی که ارکان بیت المعمور الخ ». رجوع به کشف...