کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
اصطخر پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
اصطخری
لغتنامه دهخدا
اصطخری . [ اِ طَ ] (ص نسبی ) نسبت به اصطخر. (از معجم البلدان ). منسوب است به اصطخر که یکی از کوره های فارس است . (انساب سمعانی ).
-
فهره
لغتنامه دهخدا
فهره . [ ف َ رَ ] (اِخ ) شهری است به شهرستان اصطخر برکنار دشت . و فهرج معرب آن است . (یادداشت مؤلف ). شهری است به اصطخر. (منتهی الارب ). رجوع به فهرج شود.
-
شنکوان
لغتنامه دهخدا
شنکوان . [ ] (اِخ ) یکی از قلاع اطراف قلعه ٔ اصطخر. رجوع به نزهةالقلوب ص 132 شود.
-
هزارکوه
لغتنامه دهخدا
هزارکوه . [ هَِ ] (اِخ ) نام محلی در اصطخر و از اعمال فارس است . (معجم البلدان ).
-
پارس
لغتنامه دهخدا
پارس . (اِخ ) نام پسر پهلوبن سام که گویند اصطخر بناکرده ٔ اوست . (برهان ).
-
بردنگان
لغتنامه دهخدا
بردنگان . [ ] (اِخ ) شهرکی است میان اصطخر و کرمان منزل کاروان و جایی با نعمت بسیار. (حدود العالم ).
-
اصطخرزی
لغتنامه دهخدا
اصطخرزی . [ اِ طَ رَ ] (ص نسبی ) نسبت به اصطخر. اصطخری . (از معجم البلدان ). و جوالیقی آرد: ابوحاتم گفته است در نسبت به اصطخر اصطخرزی گفته اند چنانکه در نسبت به مرو گویند مروزی . (از المعرب ص 38).
-
بومی شاه
لغتنامه دهخدا
بومی شاه . (اِخ ) نام اصطخر است . و اصطخر را بومی شاه ، نام نهادند؛یعنی مقام گاه شاه و بلغت بادی زمین را که مقام گاه اصلی باشد بوم خوانند. (فارسنامه ٔ ابن البلخی ص 27).
-
ستخر
لغتنامه دهخدا
ستخر. [ س ِ ت َ ] (اِ) مخفف استخر است که تالاب و آبگیر باشد. (برهان ) (آنندراج ) (جهانگیری ). رجوع به استخر و اصطخر و صطخر شود.
-
دیهک
لغتنامه دهخدا
دیهک . [ هََ ] (اِ مصغر) مصغر دیه . دهک : و اکنون اصطخر دیهکی است که در آنجا صد مرد باشد. (فارسنامه ٔ ابن البلخی صص 127-128).
-
فهرج
لغتنامه دهخدا
فهرج . [ ف َ رَ ] (اِخ ) شهری است به اصطخر. معرب فهره . (منتهی الارب ). رجوع به فهره شود.
-
ارخمان
لغتنامه دهخدا
ارخمان .[ اَ خ ُ ] (اِخ ) شهریست بفارس . (منتهی الارب ). شهرکیست از نواحی فارس از کوره ٔ اصطخر. (معجم البلدان ).
-
اصطرخ
لغتنامه دهخدا
اصطرخ . [ اِ طَ ] (اِ) تالاب و آبگیر. (برهان ) (هفت قلزم ). رجوع به اصطخر و استخر و صطخر و ستخر شود.
-
اصطلخ
لغتنامه دهخدا
اصطلخ . [ اِ طَ ] (اِ) در تداول عامه ، اصطرخ . رجوع به اصطرخ و اصطخر و استخر شود.
-
شکسته
لغتنامه دهخدا
شکسته . [ ش ِ ک َ ت َ / ت ِ ] (اِخ ) قلعه ای بوده در قدیم در حوالی قلعه ٔ اصطخر فارس . (از نزهةالقلوب ج 3 ص 120 و 132). قلعه ٔ شکسته ای است در نزدیکی تخت جمشید. (جغرافیای غرب ایران ص 131). نام قلعه ای قدیم . (ناظم الاطباء). نام قلعه ای بنام کرده ٔ جم...