کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
ارغوان تن پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
ارغوان تن
لغتنامه دهخدا
ارغوان تن . [ اَ غ َ ت َ ] (اِخ ) مریخ . (آنندراج ) : بالات ، شجاع ارغوان تن زیر تو عروس ارغنون زن .خاقانی .
-
واژههای مشابه
-
گل ارغوان
لغتنامه دهخدا
گل ارغوان . [ گ ُ ل ِ اَ غ َ ](ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) گلی است سرخ . (فرهنگ اسدی نخجوانی ). نام گیاهی است ارغوانی رنگ . نام نباتی است . رجوع به ارجوان شود : از شاخ زعفران گل ارغوان دمیده . (سندبادنامه ص 15). رجوع به ارغوان شود.
-
غنچه ٔ ارغوان
لغتنامه دهخدا
غنچه ٔ ارغوان . [ غ ُ چ َ / چ ِی ِ اَ غ َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) کنایه از شراره ٔآتش و اخگر. (انجمن آرا) (آنندراج ). کنایه از شراره ٔآتش باشد و اخگر آتش را نیز گویند. (برهان قاطع).
-
ارغوان بار
لغتنامه دهخدا
ارغوان بار. [ اَ غ َ ] (نف مرکب ) بارنده ٔ ارغوان . || خونبار:چون غراب است این جهان بر من از آن زلف غراب ارغوان بار است چشمم زان لب چون ارغوان .مظفری .
-
ارغوان خد
لغتنامه دهخدا
ارغوان خد. [ اَ غ َ خ َدد ] (ص مرکب ) سرخ چهره . معشوق گلعذار.
-
جستوجو در متن
-
گلمر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) golmar ۱. (زیستشناسی) نام گلی: ◻︎ از آن گلمر که دل بردوزد آن هم / ز هر تن لاله رست و ارغوان هم (امیرخسرو: مجمعالفرس: گلمر).۲. [قدیمی] نوعی پیکان تیر.
-
بشرم رفتن
لغتنامه دهخدا
بشرم رفتن . [ ب ِ ش َ رَت َ ] (مص مرکب ) شرمنده شدن . (آنندراج ) : بشرم رفته تن یاسمین از آن اندام بخون نشسته دل ارغوان از آن عارض .حافظ.
-
نیلفری
لغتنامه دهخدا
نیلفری . [ ل ُف َ ] (ص نسبی ) به رنگ نیلوفر. کبودرنگ : رزم تو نوبهار شد زآنکه در او برآوردنیلفری حسام تو از تن خصم ارغوان .سراج (از آنندراج ).
-
مهربخت
لغتنامه دهخدا
مهربخت . [ م ِ ب ُ ] (ص مرکب ) آزادکرده ٔ مهر. نجات داده ٔ مهر.در بیت ذیل تعبیری است از شراب انگوری : از آن ماه پرورده ٔ مهربخت که از ماه تن دارد از مهر جان چو بر کف گرفتیش گویی مگرهمی بر سخن بشکفد ارغوان .؟ (از تاج المآثر).
-
آب تنزیه
لغتنامه دهخدا
آب تنزیه . [ ب ِ ت َ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) پیش یهود آبی است آمیخته بخاکستر گاو سوخته [ گاوی سرخ که بنی اسرائیل بکشتن وسوختن آن مأمور شدند ] و چوب سرو و زوفا و ارغوان و آن را بر تن کسی که مس میت کرده ریزند، و آن کس که پس از مس میت این آب بر او نر...
-
گلمر
لغتنامه دهخدا
گلمر. [ گ ُ م َ ] (اِ) نام گلی است بغایت خوشبو. (برهان ) (آنندراج ) (فرهنگ رشیدی ) : ز سوری کآن نه کم بود از کتاره جگر میشد چو سوری پاره پاره از آن گلمر که دل برد و روان هم ز هر تن لاله رست و ارغوان هم . امیرخسرو (از جهانگیری ). || نام نوعی از پیکان ...
-
جوهری
لغتنامه دهخدا
جوهری . [ ج َ هََ ] (اِخ ) زرگر. یکی از شاعران ایران است و در اصفهان درگذشت . او راست : زآن پیش کآفتاب سر از کوه برزندباید میی ببوی گل و رنگ ارغوان معیار عقل و داروی خواب و فروغ روی درمان درد و قوت شخص و غذای جان اصل سخا و عنصر مردی و ذات حسن عین توا...
-
زادسرو
لغتنامه دهخدا
زادسرو. [ س َرْوْ ] (اِ مرکب ) مخفف آزادسرو است که سرو آزاد باشد. (برهان قاطع) (آنندراج ) : یکی مرد شد چون یکی زادسروبرش کوه سیم ومیانش چو غرو. فردوسی .هر یکی باقامتی چون زادسروهر یکی با چهره ای چون ارغوان . فرخی .چه قدش چه پیراسته زادسروی چه رویش چه...