کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
اثاث خانه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
اثاث خانه
دیکشنری فارسی به عربی
اثاث
-
واژههای مشابه
-
فرش و اثاث
فرهنگ گنجواژه
اسباب زندگی.
-
جستوجو در متن
-
خانه
لغتنامه دهخدا
خانه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ) آن جایی که در آن آدمی سکنی می کند. (ناظم الاطباء). سرا. منزل . مستَقَرّ : برگزیدم بخانه تنهایی از همه کس درم ببستم چست . شهیدبلخی .کنون همانم و خانه همان و شهر همان مرا نگویی کز چه شده ست شادی سوگ . رودکی .سبک پیرزن سوی خانه...
-
کاسه کوزه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [مٲخوذ از عربی. فارسی] ‹ کاسهوکوزه› [عامیانه] kāsekuze اثاث خانه؛ اسباب خانه؛ ظروف منزل.
-
خانه تکانی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) xānete(a)kāni تمیز کردن خانه و اثاث آن بهویژه در آخر سال.
-
خانه بر
لغتنامه دهخدا
خانه بر. [ ن َ / ن ِ ب َ ] (نف مرکب ) برنده ٔ اثاث خانه . رباینده ٔ اثاث خانه . دزد. سارق . ج ، خانه بران : چو دزد خانه بر کالا همی جست سریر شاه را بالا همی جست . نظامی .من بسختی بخانه ٔ دگران خانه ٔ من بدست خانه بران . نظامی .گر سه حمال کارگر داری چ...
-
خانه تکانی کردن
لغتنامه دهخدا
خانه تکانی کردن . [ ن َ / ن ِ ت َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) رُفت و روب خانه کردن . اثاث البیت را از خانه بیرون آوردن و پاک کردن و بجای خود گذاشتن . || جایی را تخلیه کردن و برون آمدن .
-
خنفر
لغتنامه دهخدا
خنفر. [ خ َف َ ] (اِ) اسباب خانه . اثاث البیت . (ناظم الاطباء).
-
خیفر
لغتنامه دهخدا
خیفر. [ خ َف َ ] (اِ) اسباب خانه . اثاث البیت . (ناظم الاطباء).
-
خانه فروش
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) xāneforuš ۱. فروشندۀ خانه.۲. (اسم مصدر) فروختن و حراج اثاث خانه.۳. [قدیمی، مجاز] = غارت۴. [قدیمی، مجاز] تارک دنیا و راغب آخرت.
-
عقار
فرهنگ فارسی معین
(عَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - اسباب و اثاث خانه . 2 - مِلک و زمین زراعتی . ج . عقارات .
-
عقار
فرهنگ فارسی معین
(عُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - اثاث خانه . 2 - مال برگزیده . 3 - می ، شراب .
-
کاسه کوزه
فرهنگ فارسی معین
( ~ . زِ) (اِ.) 1 - مجموعة ظرف های خانه . 2 - مجموعة اثاث و اسباب کار کسی .