کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
أَبْنَاء پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
أَبْنَاء
فرهنگ واژگان قرآن
پسران
-
واژههای مشابه
-
ابناء
فرهنگ فارسی معین
( اَ) [ ع . ] (اِ.) جِ ابن ؛ پسران .
-
ابناء
لغتنامه دهخدا
ابناء. [ اَ ] (اِخ ) ابناء فارس یا ابناء یمن . نامی است احفاد و اخلاف سپاه ایران را که بروزگار کسری انوشروان براندن حبشة از ساحل جنوبی عربستان به یمن شدند و بامر کسری بدانجا اقامت گزیدند و شرح آن چنان است که از تاریخ محمدبن جریر طبری بترجمه ٔ بلعمی ذ...
-
ابناء
لغتنامه دهخدا
ابناء. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ ابن .
-
ابناء
لغتنامه دهخدا
ابناء. [ اِ ] (ع مص ) بنا فرمودن . بنا کردن فرمودن کسی را. || بخشیدن کسی را بنا یا چیزی که بدان بنا کند.
-
ابناء بشر
فرهنگ فارسی معین
( ~ بَ شَ) [ ع . ] (اِمر.) آدمیزادگان .
-
ابناء بشر
لغتنامه دهخدا
ابناء بشر. [ اَ ءِ ب َ ش َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) آدمیزادگان .
-
ابناء جنس
لغتنامه دهخدا
ابناء جنس . [ اَ ءِ ج ِ ] (ترکیب اضافی ، اِمرکب ) هم جنسان : ابناء جنس ما را بمرتبت ایشان که رساند و ید علیا به ید سفلی چه ماند؟ (گلستان ). ابناء جنس او بر منصب او حسد بردند. (گلستان ).یک نظر افکن که مستثنی شوم زابناء جنس سگ که شد منظور نجم الدین سگا...
-
ابناء جهان
لغتنامه دهخدا
ابناء جهان . [ اَ ءِ ج َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) خلق .
-
ابناء خراسان
لغتنامه دهخدا
ابناء خراسان . [ اَ ءِ خ ُ ] (اِخ ) رجوع به ابناء شود.
-
ابناء درزه
لغتنامه دهخدا
ابناء درزه . [ اَ ءِ دَ زَ / زِ ](ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) فرومایگان . (مهذب الاسماء).
-
ابناء دهر
لغتنامه دهخدا
ابناء دهر. [ اَ ءِ دَ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) هم زادان . اهل روزگار. مردم روزگار.
-
ابناء روزگار
لغتنامه دهخدا
ابناء روزگار. [ اَ ءِ زْ/ زِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) ابناء دهر.
-
ابناء زمان
لغتنامه دهخدا
ابناء زمان . [ اَ ءِ زَ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) مردم روزگار. اهل روزگار. خلق : این گُرْسنه گرگ بی ترحم خود سیر نمیشود ز مردم وین دور فلک چو آسیابست ابناء زمان مثال گندم .سعدی .