کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
آلاچق پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
آلاچق
برابر فارسی
تارم، تاژ، سراپرده
دیکشنری
نتیجهای یافت نگردید.
-
جستوجوی دقیق
-
آلاچق
فرهنگ واژههای سره
تارم، تاژ، سراپرده
-
واژههای مشابه
-
الاچق
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [ترکی] [قدیمی] 'alāčeq = آلاچیق
-
الاچق
لغتنامه دهخدا
الاچق . [ اُ چ ُ ] (اِ) خانه ٔ صحرائیان که از مو سازند و آن را الاچوق هم گویند. (آنندراج ) (غیاث ). آلاچق ترکی اَلاجو بمعنی سراپرده و سایبان دوستونی است . (حاشیه ٔ برهان چ معین ). رجوع به آلاجق و آلاچیق شود.
-
واژههای همآوا
-
الاچق
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [ترکی] [قدیمی] 'alāčeq = آلاچیق
-
الاچق
لغتنامه دهخدا
الاچق . [ اُ چ ُ ] (اِ) خانه ٔ صحرائیان که از مو سازند و آن را الاچوق هم گویند. (آنندراج ) (غیاث ). آلاچق ترکی اَلاجو بمعنی سراپرده و سایبان دوستونی است . (حاشیه ٔ برهان چ معین ). رجوع به آلاجق و آلاچیق شود.
-
جستوجو در متن
-
الچیق
لغتنامه دهخدا
الچیق . [اَ ] (ترکی ، اِ) الاچق . رجوع به الاچق و الچوق شود.
-
اوبه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [ترکی] ‹ابه› 'o[w]be ۱. خیمه؛ چادر؛ آلاچق.۲. جایی که طایفهای چادرهای خود را برپا ساخته و در آنجا زندگانی کنند.۳. [مجاز] طایفه؛ ایل.
-
الاچیق زدن
لغتنامه دهخدا
الاچیق زدن . [ اَ زَ دَ ] (مص مرکب ) نصب نمودن الاچیق . بر پاکردن الاچیق . رجوع به آلاجق و اُلاجُق و اُلاچُق شود.
-
الاچیق
لغتنامه دهخدا
الاچیق . [ اَ ] (اِ) در ترکی خانه ای است از نی و چوب . (آنندراج ). رجوع به آلاجق و آلاچیق و الاچق شود.
-
آلاچیق
فرهنگ فارسی معین
[ تر. ] ( اِ.)1 - نوعی خیمه که از پارچه - های ضخیم درست می کنند. 2 - سایبانی که میان باغ یا صحرا از شاخه های درخت و چوب سازند. آلاجق و آلاچق نیز گویند.
-
الاچوق
لغتنامه دهخدا
الاچوق . [ اَ ] (اِ) خانه ای است که ترکمانان و اهل دشت سازند مشتمل بر چند چوب که به زمین نصب کرده سرهای آن را به هم بندند و درآن بسر برند. ترکی است . رجوع به الاچق و آلاجق شود.
-
الچوق
لغتنامه دهخدا
الچوق . [ اَ ل َ ] (ترکی ، اِ) نوعی خیمه . نوعی چادرترکمانان . با آلاچق و آلاچیق مقایسه شود : بسرای ضرب همت بقراضه ای چه لافم چه کند بپای پیلان الچوق ترکمانی . نظامی .رجوع به آلاچیق و آلاجق شود.