کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
آذربویه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
آذربویه
لغتنامه دهخدا
آذربویه . [ ذَ ی َ / ی ِ ] (اِ مرکب ) رجوع به آذربو شود.
-
جستوجو در متن
-
قلاذ
لغتنامه دهخدا
قلاذ. [ ] (اِ) آذربویه است . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ) (فهرست مخزن الادویه ). رجوع به آذربو و آذربویه شود.
-
بلار
لغتنامه دهخدا
بلار. [ ب َ ] (اِ) آذربویه ، وآن بیخ خاریست که آن را اشنان خوانند. (از الفاظ الادویة)(از برهان ) (از آنندراج ) (از هفت قلزم ). ارطنیثا. (فهرست مخزن الادویة). آذربویه ، که گیاهی است . (از فرهنگ فارسی معین ). بلال . اشنان . رجوع به آذربویه شود.
-
بلال
فرهنگ فارسی معین
(بَ) ( اِ.) 1 - آذربویه . 2 - ذرت .
-
آذربو
فرهنگ نامها
(تلفظ: āzar bu) (= آذربویه) (در گیاهی) گیاهی است خودرو از تیره اسفناج که برگهای ریز و بهم فشرده دارد.
-
عدرنا
لغتنامه دهخدا
عدرنا. [ع َ دَ ] (اِ) کندش است که آن را به شیرازی چوبک اشنان خوانند و آذربویه همان است . (آنندراج ) (برهان ).
-
آذربو
فرهنگ فارسی معین
( ~.) (اِمر.) = آذربویه : گیاهی است جزو تیرة اسفناج و خودرو است و برگ های ریز به هم فشرده دارد. ریشة آن را گلیم شوی یا چوبک اشنان گویند.
-
بریموطالون
لغتنامه دهخدا
بریموطالون . [ ] (معرب ، اِ) به رومی آذربویه را نامند. (از فهرست مخزن الادویة) (از تحفه ٔ حکیم مؤمن ).
-
بلال
لغتنامه دهخدا
بلال . [ ب َ ] (اِ) آذربویه ، و آن بیخ خاری است که اشنان و چوبک اشنان هم گویند. (برهان ). تبدیل بلار است که آن را اشنان و چوبک گویند. (آنندراج ). و رجوع به آذربویه و بلار شود. || ذرت . (فرهنگ فارسی معین ). ذرتی که روی آتش آنرا برشته می کنند و پس از ا...
-
اشنان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹شنان، اشنه، اشنون، اشنوم، اشنیان› (زیستشناسی) 'o(e)šnān گیاهی از خانوادۀ اسفناج با شاخههای باریک، برگهای ریز، و طعم شور که معمولاً در شورهزارها میروید؛ چوبک اشنان؛ اشنان قلیا؛ آذربو؛ آذربویه؛ غاسول؛ خَرند؛ خلخان: ◻︎ اشنانش برنکرده سر...
-
آذربو
لغتنامه دهخدا
آذربو. [ ذَ ] (اِ مرکب ) بیخی سیاه رنگ شبیه به شلغم و بر روی او چیزها مثل گره رسته و گیاه او خاردار بقدر شبری بسیارشاخ و برگش شبیه بکرنب و ثمرش مانند غلاف نخود و در آن دو یا سه عدد دانه مایل بزردی و منبت او کشتزارها است ، وبسریانی عرطنیثا نامند و به ...