کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
آدمیان پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
آدمیان
لغتنامه دهخدا
آدمیان . [ دَ ] (اِ) ج ِ آدمی : یک بار طبع آدمیان گیر و مردمان گرْت آدم است بابک و فرزند آدمی . اسدی .آدمیان را سخنی بس بودگاو بود کش خله در پس بود.امیرخسرو.
-
جستوجو در متن
-
انس
فرهنگ فارسی معین
( اِ ) [ ع . ] (اِج .) مردم ، آدمیان .
-
بهایم
واژگان مترادف و متضاد
بهیمهها، جانواران، چهارپایان، حیوانات، ستوران ≠ آدمیان
-
سودان
لغتنامه دهخدا
سودان . (ع اِ) آدمیان سیاه . (غیاث ) (آنندراج ).
-
بوالبشر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [مٲخوذ از عربی: ابوالبشر] [قدیمی] bolbašar ۱. پدر آدمیان؛ نخستین بشر.۲. لقب حضرت آدم.
-
ام البشر
لغتنامه دهخدا
ام البشر. [ اُم ْ مُل ْ ب َ ش َ ] (اِخ ) حواء. مادر آدمیان .
-
صفوت
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی: صفوة] [قدیمی] safvat ۱. خالص.۲. پاکیزه و برگزیده.〈 صفوت آدمیان: پیغمبر اسلام.
-
گیتی گروه
لغتنامه دهخدا
گیتی گروه . [ گ ُ ] (اِ مرکب ) گروه و جمعیت که در گیتی بود. || کنایه از آدمیان باشد. (از مؤید الفضلا) (بهار عجم ) (آنندراج ).
-
ابوالبشر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] ‹بوالبشر› 'abolbašar ۱. پدر بشر؛ پدر آدمیان؛ اولین آدم.۲. کنیۀ حضرت آدم.
-
بشردوستی
فرهنگ فارسی معین
( ~.) [ ع - فا. ] (حامص .) محبت داشتن نسبت به آدمیان ، دوست داشتن نوع بشر، انسان دوستی .
-
حواء
لغتنامه دهخدا
حواء. [ ح َ و و ] (اِخ ) مادر آدمیان . (منتهی الارب ). و بفارسی بلده گویند. (ناظم الاطباء). رجوع به حوا شود.
-
ناس
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] nās ۱. صدوچهاردهمین سورۀ قرآن کریم، مکی، دارای ۶ آیه؛ قُل ٲعوذُ.۲. [قدیمی] مردم؛ آدمیان.
-
فرع خواران خاک
لغتنامه دهخدا
فرع خواران خاک . [ ف َ خوا / خا ن ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) کنایت از آدمیان . (از آنندراج ) (برهان ). آنها که بهره ٔ خاک را میخورند. رجوع به فرع شود.
-
ابوالبشر
لغتنامه دهخدا
ابوالبشر. [ اَ بُل ْ ب َ ش َ ] (اِخ ) کنیت آدم پدر آدمیان . بوالبشر.کنیت مهتر آدم علیه السلام . (مؤید الفضلاء). صفی اﷲ.