کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
صحرا پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
صحرا
فرهنگ فارسی معین
(صَ) [ ع . صحراء ] (اِ.) 1 - دشت . 2 - بیابان . ~ی کربلا کنایه از: جای فاقد آب و گیاه و دیگر امکانات .
-
جستوجو در متن
-
بدو
فرهنگ فارسی معین
( ~.) [ ع . ] ( اِ.) بادیه ، صحرا.
-
جرگ
فرهنگ فارسی معین
(جُ) (اِ.) صحرا، دشت .
-
ریغ
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) دامن کوه ، صحرا.
-
دشت
فرهنگ فارسی معین
(دَ) [ په . ] (اِ.) صحرا، زمین پهناور و ناهموار.
-
صحاری
فرهنگ فارسی معین
(صَ) [ ع . ] (اِ.) جِ صحرا؛ دشت ها، بیابان ها.
-
لرد
فرهنگ فارسی معین
(لَ)(اِ.) 1 - خارج ، بیرون . 2 - میدان ، صحرا.
-
بریه
فرهنگ فارسی معین
(بَ یِّ) [ ع . بریة ] ( اِ.) صحرا، بیابان . ج . براری .
-
راغ
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) 1 - مرغزار. 2 - دامن کوه . 3 - صحرا.
-
نغل
فرهنگ فارسی معین
(نَ غِ یا غُ) (اِ.) گودال ، آغل گوسفند در کوه و صحرا.
-
هامون
فرهنگ فارسی معین
[ په . ] (اِ.)= هامُن : 1 - دشت ، صحرا، زمین هموار. 2 - خشکی .
-
واحه
فرهنگ فارسی معین
(حِ) [ ع . واحة ] (اِ.) قطعه زمینی سبز و خرم در میان صحرا.
-
وادی
فرهنگ فارسی معین
[ ع . ] (اِ.) 1 - رودبار، رود. 2 - دَرّه . 3 - صحرا، بیابان .
-
کبار
فرهنگ فارسی معین
(کَ) (اِ.) = کباره . کواره : سبدی که چوب و علف و هیزم و مانند آن از صحرا آورند.