کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
سفالین پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
سفالین
فرهنگ فارسی معین
(سُ) (ص نسب .) هرچیز ساخته شده از سفال .
-
جستوجو در متن
-
زکند
فرهنگ فارسی معین
(زُ کَ) (اِ.) کاسة سفالین .
-
دیزی
فرهنگ فارسی معین
(اِمر.) ظرف سفالین یا سنگی که در آن معمولاً آبگوشت پزند.
-
زرگنج
فرهنگ فارسی معین
(زَ گُ) (اِ.) کاسة سفالین بزرگ .
-
سفالگر
فرهنگ فارسی معین
(سُ گَ) (ص فا.) کسی که ظروف سفالین سازد.
-
فرن
فرهنگ فارسی معین
(فُ) [ ع . ] (اِ.) تابة سفالین که در آن نان پزند.
-
گمج
فرهنگ فارسی معین
(گَ مَ) (اِ.) دیگ سفالین که در آن خوراک پزند.
-
گرو
فرهنگ فارسی معین
(گِ) (اِ.) کوزة سفالین که آن را لعاب کاشی دهند.
-
آنین
فرهنگ فارسی معین
( اِ.) خُم کوچک سفالین که دوغ را در آن می ریختند و آرام آرام تکان می دادند تا کره از آن جدا شود.
-
اسکره
فرهنگ فارسی معین
(اُ کُ رِ) ( اِ.) کاسة سفالین ، کاسة گلین . مسکره و سکوره نیز گویند.
-
پزاوه
فرهنگ فارسی معین
(پَ وَ) (اِ.) کوره که در آن ظروف سفالین و آجر و آهک را حرارت دهند.
-
بریجن
فرهنگ فارسی معین
(بِ جَ) (اِ.) = بریزن . برزن : تابة گلین یا سفالین که روی آن نان پزند؛ اجاق ، تنور.
-
بستو
فرهنگ فارسی معین
(بَ) ( اِ.) 1 - سبو، کوزة سفالین . 2 - چوبی که ماست را بر هم زنند تا مسکه و دوغ از هم جدا گردد.
-
تنبوشه
فرهنگ فارسی معین
(تَ بُ ش ِ) (اِ.) لولة سفالین که در زیر خاک یا میان دیوار کارمی گذاشتند تا آب از آن عبور کند.