کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
سرگین پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
سرگین
فرهنگ فارسی معین
(س یا سَ) [ په . ] (اِ.) فضلة چارپایان ، پهن ، تاپاله .
-
جستوجو در متن
-
گوگار
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) جعل ، سرگین غلطان .
-
گوگال
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) جعل ، سرگین غلطان .
-
غوشا
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) 1 - سرگین ، سرگین خشک شده حیوانات . 2 - جایی که دام های اهلی شب در آن به سر می برند.
-
پاچایه
فرهنگ فارسی معین
(یِ) (اِمر.) نجاست ، بول ، سرگین .
-
خزدوک
فرهنگ فارسی معین
(خَ) (اِ.) خبزدو یا سرگین غلطان .
-
خزوک
فرهنگ فارسی معین
(خَ) (اِ.) خبزدو؛ سرگین غلطان .
-
سگاله
فرهنگ فارسی معین
(سَ لَ) (اِمر.) سرگین سگ .
-
فرث
فرهنگ فارسی معین
(فَ) [ ع . ] (اِ.) سرگین در شکنبه .
-
ابعار
فرهنگ فارسی معین
(اَ) [ ع . ] (اِ.) جِ بعر؛ پشکل ها، سرگین ها.
-
براز
فرهنگ فارسی معین
(بُ) [ ع . ] ( اِ.) سرگین ، مدفوع آدمی .
-
بعر
فرهنگ فارسی معین
(بَ) [ ع . ] (اِ.) پشک ، پشکل ، سرگین .
-
پیخال
فرهنگ فارسی معین
(اِمر.) 1 - فضله ، سرگین . 2 - چرک ، شوخ .
-
ککه
فرهنگ فارسی معین
(کَ کَ یا کِ) (اِ.) فضله ، سرگین .