کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
دوشیزه یا زن جوان پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
کاکل زری
فرهنگ فارسی معین
( ~ . زَ) (ص نسب .) پسربچه یا پسر جوان خوش قیافه و مو طلایی .
-
زن قحبه
فرهنگ فارسی معین
( ~. قَ بَ یا بِ) [ ع - فا. ] (ص مر.) 1 - آن که زن وی روسپی باشد. 2 - دشنامی است مردان را، زن جلب .
-
سلیطه
فرهنگ فارسی معین
(سَ طَ یا طِ) [ ع . سلیطة ] (ص .) زن زبان دراز، زن بدزبان .
-
بهنانه
فرهنگ فارسی معین
(بَ نَ یا نِ ) [ ع . بهنانة ] ( اِ.) 1 - زن خوشروی و نرم گفتار. 2 - زن خوشبوی .
-
پسراندر
فرهنگ فارسی معین
( ~. اَ دَ) (اِمر.) = پسندر: ناپسری ، پسری که از شوهر پیشین زن باشد یا پسری که از زن پیشین مرد باشد.
-
مهیره
فرهنگ فارسی معین
(مَ رَ یا رِ) [ ع . مهیرة ] (اِ.) 1 - زن ، کدبانو. 2 - زن اصل زادة گران کابین .
-
کریمه
فرهنگ فارسی معین
(کَ مِ یا مَ) [ ع . کریمه ] (ص .) مؤنث کریم . 1 - زن صاحب کرم . 2 - زن نیک خوی . 3 - خوب ، پسندیده .
-
بخت
فرهنگ فارسی معین
(بَ) ( اِ.) طالع ، اقبال ، مجازاً زناشویی در مورد دختر یا زن .
-
چچو
فرهنگ فارسی معین
(چُ) (اِ.) پستان (زن یا جانور ماده ).
-
زنینه
فرهنگ فارسی معین
(زَ نَ یا نِ) (ص نسب . اِمر.) زن ، امرأه .
-
زنبارگی
فرهنگ فارسی معین
(زَ رَ یا رِ) (حامص .) بُلهوسی ، زن - دوستی .
-
شرمگاه
فرهنگ فارسی معین
( ~ .) (اِمر.) آلت تناسلی (مرد یا زن .)
-
صابوته
فرهنگ فارسی معین
(تَ یا تِ) (اِ.) زن پیر.
-
شماگنده
فرهنگ فارسی معین
(شَ گَ دَ یا دِ) (ص .) 1 - متعفن . 2 - زن بدبوی .
-
مهبل
فرهنگ فارسی معین
(مَ بَ یا بِ) [ ع . ] (اِ.) زهدان ، رحم زن .