کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
دستور 2 پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
سفارش
فرهنگ فارسی معین
(س رِ) (اِمص .) 1 - دستور دادن . 2 - دستور برای انجام کار یا نگهداری از چیزی .
-
فرمان یافتن
فرهنگ فارسی معین
( ~ . تَ) (مص ل .) 1 - دستور گرفتن . 2 - مجازاً: مردن ، درگذشتن .
-
فرمایش
فرهنگ فارسی معین
(فَ یِ) (اِمص .) 1 - فرمودن . 2 - امر، حکم ، دستور.
-
فرمودن
فرهنگ فارسی معین
(فَ دَ) [ په . ] (مص م .) 1 - امر کردن ، دستور دادن . 2 - گفتن .
-
کارفرما
فرهنگ فارسی معین
(فَ) (ص فا.) 1 - آن که دستور کار بدهد. 2 - صاحب کار.
-
رخصت
فرهنگ فارسی معین
(رُ صَ) [ ع . رخصة ] 1 - (اِمص .) اجازه ، دستور، اذن . 2 - (اِ.) جواز، پروانه .
-
رگلمان
فرهنگ فارسی معین
(رِ لِ) [ فر. ] (اِ.) 1 - تنظیم ، ترتیب . 2 - دستور. 3 - آیین نامه .
-
وتیره
فرهنگ فارسی معین
(وَ رِ) [ ع . وتیرة ] (اِ.) 1 - طریقه ، روش . 2 - دستور. 3 - نهاد.
-
فرمان رسیدن
فرهنگ فارسی معین
( ~ . رِ دَ) (مص ل .) 1 - رسیدن حکم و دستور. 2 - مجازاً: رسیدن وقت مرگ .
-
امر
فرهنگ فارسی معین
( اَ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) فرمان دادن . 2 - (اِ.) دستور، حکم . جِ اوامر. ؛~ و نهی کردن کسی را به اطاعت از خود واداشتن .
-
فرمان
فرهنگ فارسی معین
(فَ) [ په . ] (اِ.) 1 - دستور، امر، حکم . 2 - توقیع پادشاه . 3 - وسیلة کنترل اتومبیل ، دوچرخه ، موتورسیکلت .
-
مرسوم
فرهنگ فارسی معین
(مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - آنچه رسم شده ، معمول . 2 - فرمان ، دستور. 3 - در فارسی جیره ، مواجب .
-
رسم
فرهنگ فارسی معین
(رَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - روش ، قاعده ، آیین . 2 - عادت ، عُرف . 3 - دستور، ترتیب . 4 - نشانی سرای و منزل .
-
خورنق
فرهنگ فارسی معین
(خَ وَ نَ) [ معر. ] (اِ.) 1 - کاخ باشکوه . 2 - نام قصر باشکوهی در جده که به دستور پادشاه آن نعمان ، برای بهرام گور ساخته شد.
-
کارورز
فرهنگ فارسی معین
(وَ) (ص فا.) 1 - آن که به کاری اشتغال دارد، کارکن . 2 - دانشجوی پزشکی که در بیمارستان به دستور سرپزشک کار می کند، انترن .