کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
درویشان پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
چرس
فرهنگ فارسی معین
( ~.) (اِ.) چیزهایی که درویشان و گدایان از گدایی جمع کنند.
-
خشن
فرهنگ فارسی معین
( ~.) گیاهی است از انواع بوریا که از آن جامه بافند و درویشان پوشند.
-
دلق
فرهنگ فارسی معین
(دَ) [ ع . ] (اِ.) خرقه ، جامة درویشان .
-
شوله
فرهنگ فارسی معین
( ~ .) (اِ.) یک توپ پارچه که درویشان به جای پتو به کار برند.
-
میخی
فرهنگ فارسی معین
(ص نسب .) منسوب به میخ خرقة درویشان ، هزار میخی .
-
گل مولا
فرهنگ فارسی معین
(گُ لِ مُ) (اِمر.) عنوانی است که به درویشان دهند.
-
لاینی
فرهنگ فارسی معین
(یِ) (اِ.) جامة کوتاهی که درویشان و فقیران پوشند.
-
بنداق
فرهنگ فارسی معین
(بَ) (اِ.) کلاهی دراز شبیه به تاجی که درویشان و قلندران بر سر گذارند.
-
پشم علی شاه
فرهنگ فارسی معین
( ~. عَ) (اِ.) (عا.) به درویشان و درویش نماهای بی اطلاع و بی قدر اطلاق می شود.
-
چل کلید
فرهنگ فارسی معین
(چِ. کِ) (ص مر.) = چهل کلید؛ صفت جامی که درویشان با خود دارند.
-
چنته
فرهنگ فارسی معین
(چِ تِ) (اِ.) کیسه ای که درویشان و شکارچیان با خود دارند و در آن توشه و لوازم خود را می گذارند.
-
طاقیه
فرهنگ فارسی معین
(یِ) (اِ.) نوعی کلاه بلند مخروط شبیه به کلاه درویشان .
-
کپنک
فرهنگ فارسی معین
(کِ یا کَ پَ نَ) (اِ.) جامه پشمینه ای که درویشان در زمستان پوشند.
-
مزوجه
فرهنگ فارسی معین
(مُ زَ وّ جِ) (اِ.) کلاهی که میان آن از پنبه آکنده باشد، کلاه درویشان .
-
برکی
فرهنگ فارسی معین
(بَ رَ) (ص نسب . اِمر.) بافته ای از پشم شتر که درویشان از آن کلاه دوزند.