کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
خوشبو، خوشبو پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
بویا
فرهنگ فارسی معین
[ په . ] (ص .) خوشبو، معطر.
-
دستنبو
فرهنگ فارسی معین
( ~. تَ) (اِ.) 1 - میوه ای زرد رنگ و خوشبو شبیه گرمک که خط های سبز و سفید دارد. 2 - میوه یا هر چیز خوشبو که برای معطر شدن در دست گیرند.
-
نافه گشا
فرهنگ فارسی معین
( ~. گُ) (ص مر.) خوشبو، معطر.
-
کافور
فرهنگ فارسی معین
[ سنس . ] (اِ.) ماده ای است خوشبو و سفیدرنگ .
-
اپار
فرهنگ فارسی معین
( اِ) ( اِ.) آویشن کوهی ، ریحان معنبر و خوشبو.
-
داربو
فرهنگ فارسی معین
(اِمر.) عود، داروی خوشبو که در آتش ریزند.
-
معطر
فرهنگ فارسی معین
(مُ عَ طَّ) [ ع . ] (اِمف .) بودار، خوشبو.
-
اذفر
فرهنگ فارسی معین
(اَ فَ) [ ع . ] (ص .) خوشبو، پربو: مشک اذفر.
-
تعطیر
فرهنگ فارسی معین
(تَ) [ ع . ] (مص م .)خوشبو گردانیدن ، عطر زدن .
-
عبیر
فرهنگ فارسی معین
(عَ) [ ع . ] (اِ.) ماده ای خوشبو مرکب از مشک و کافور.
-
گل بیز
فرهنگ فارسی معین
(گُ) (ص فا.) 1 - گل افشان ، گلریز. 2 - معطر، خوشبو.
-
اخشاب
فرهنگ فارسی معین
( اَ) [ ع . ] (اِ.) جِ خشب . 1 - چوب ها. 2 - چوب های خوشبو.
-
افزار
فرهنگ فارسی معین
( اَ ) (اِ.) 1 - ابزار، آلت . 2 - ادویة خوشبو که در غذا ریزند.
-
بوستان
فرهنگ فارسی معین
[ په . ] (اِمر.) 1 - جایی که گل های خوشبو در آن بسیار باشد. 2 - باغ مصفا.
-
تابل
فرهنگ فارسی معین
(بِ) [ ع . ] (اِ.)چیزهایی که برای خوشبو کردن غذا به کار برند. ج . توابل .