کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
خورد پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
خورد
فرهنگ فارسی معین
(خُ) (اِ.) خوراک ، طعام .
-
واژههای مشابه
-
زد و خورد
فرهنگ فارسی معین
(زَ دُ خُ) (اِمر.) درگیری ، نزاع .
-
جستوجو در متن
-
پرخور
فرهنگ فارسی معین
(پُ. خُ)(ص فا.) آن که بسیار می خورد.
-
چالش
فرهنگ فارسی معین
( ~.) (اِ.) زد و خورد، جنگ و جدال .
-
شانه کاری
فرهنگ فارسی معین
(نِ) (حامص .) درآویختن با کسی ، زد و خورد کردن .
-
پسله خور
فرهنگ فارسی معین
( ~. خُ) (ص فا.) کسی که پیش دیگران کم می خورد و در نهان بسیار.
-
خودخور
فرهنگ فارسی معین
( ~. خُ) (ص فا.) (عا.) کسی که غصه بسیار می خورد.
-
دهاده
فرهنگ فارسی معین
(دِ دِ) (اِمر) زد و خورد، هیاهو.
-
تضارب
فرهنگ فارسی معین
(تَ رُ) [ ع . ] (مص م .) یکدیگر را زدن ، زد و خورد کردن .
-
درگیر
فرهنگ فارسی معین
(دَ) (اِمر.) 1 - گرفتار. 2 - مشغول . 3 - آغاز زد و خورد.
-
رباخوار
فرهنگ فارسی معین
(رِ. خا) [ ع - فا. ] (ص فا.) نزول خور، آن که ربا خورد.
-
سعدان
فرهنگ فارسی معین
(سُ) [ ع . ] (اِ.) گیاهیست خاردار که شتر آن را با رغبت می خورد.
-
یکه بزن
فرهنگ فارسی معین
( ~. بِ زَ) (ص مر.) (عا.) کسی که در دعوا کردن و زد و خورد نظیر ندارد.