کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
جنگلنشین پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
نشین
فرهنگ فارسی معین
(نِ) (اِ.) مقعد، سوراخ مقعد.
-
جنگل
فرهنگ فارسی معین
(جَ گَ) (اِ.)زمین وسیعی که از درخت های انبوه و بسیار پوشیده باشد.
-
اجاره نشین
فرهنگ فارسی معین
( ~. نِ) [ ع - فا. ] (ص فا.) آن که در محل اجاره ای زندگی می کند، مستأجر. اجازه (اِ زِ) [ ع . اجازة ] 1 - (مص م .) رخصت دادن ، رخصت . 2 - (اِ.) گواهی صلاحیت دادن فتوی به کسی از طرف یک عالِم .
-
آفتاب نشین
فرهنگ فارسی معین
(نِ) (ص .) بیکاره ، تنبل .
-
پیش نشین
فرهنگ فارسی معین
(نِ) (ص فا.) کسی که در بالای مجلس نشیند.
-
تارک نشین
فرهنگ فارسی معین
( رَ. نِ) (ص فا.) بالانشین ، بلندپایه ، والامقام .
-
ته نشین
فرهنگ فارسی معین
( ~. نِ) (اِمر.) 1 - آن چه زیر آب رود و ته ظرف جای گیرد، ته نشست . 2 - آن چه براثر رسوب کردن باقی می ماند، رسوب .
-
چشم نشین
فرهنگ فارسی معین
( ~. نِ) (ص فا.) کنایه از: محبوب ، معشوق .
-
حاشیه نشین
فرهنگ فارسی معین
( ~. نِ) [ ع - فا. ] (اِفا.) 1 - آن که در فعالیت گروهی شرکت نمی کند. 2 - آن که در حاشیه شهر سکونت دارد. 3 - کسی که در کنار مجلس نشیند.
-
خانه نشین
فرهنگ فارسی معین
( ~. نِ) (ص فا.) منزوی ، گوشه - نشین .
-
خوش نشین
فرهنگ فارسی معین
( ~. نِ) (ص فا.) 1 - آن که در هر جا خوشش آید بنشیند و اقامت گزیند. 2 - در اصطلاح کشاورزی آن عده از اهالی ده که نه مالک به حساب آیند و نه زارع . 3 - به مستأجر نیز اصطلاحاً خوش نشین می گویند.
-
راه نشین
فرهنگ فارسی معین
(نِ) (ص فا.) 1 - گدای سر راه . 2 - غریب ، بی کس .
-
ره نشین
فرهنگ فارسی معین
(رَ نِ) (ص فا.) نک راه نشین .
-
زاغه نشین
فرهنگ فارسی معین
( ~. نِ) (ص مر.) 1 - ساکن زاغه . 2 - (کن .) بینوا، تهی دست .
-
زاویه نشین
فرهنگ فارسی معین
( ~. نِ) [ ع - فا. ] (ص فا.) گوشه گیر، منزوی .