کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
تیر 1 پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
کیش
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) 1 - پر مرغ (مطلقاً). 2 - پری که بر تیر نصب می کردند (خصوصاً) تیر چارکیش : تیر چهار پر.
-
نبل
فرهنگ فارسی معین
(نَ) [ ع . ] (اِ.) تیر.
-
فلش
فرهنگ فارسی معین
(فِ لِ) [ فر. ] (اِ.) 1 - تیر، پیکان ، ناوک . 2 - چیزی که به شکل تیر باشد.
-
تیرگان
فرهنگ فارسی معین
(رْ یا رَ) (اِ.) جشنی که ایرانیان در روز سیزده از ماه تیر (تیر روز) برپا می کنند.
-
یب
فرهنگ فارسی معین
(یَ) (اِ.) تیر پیکان دار.
-
گرزین
فرهنگ فارسی معین
(گَ) (اِمر.) تیر پیکان دار.
-
خنگال
فرهنگ فارسی معین
(خِ.) (اِمر.) سوراخی که نشانة تیر باشد.
-
دیرک
فرهنگ فارسی معین
(رَ) (اِمصغ .) تیر بسیار بزرگ ، تیرک .
-
ناوک
فرهنگ فارسی معین
(وَ) (اِمصغ .) تیر، تیری که با کمان اندازند.
-
هبال
فرهنگ فارسی معین
(هَ) [ ع . ] (اِ.) نام درختی است که از آن تیر سازند.
-
پنجگان
فرهنگ فارسی معین
(پَ) (عد. توزیعی ) 1 - پنج تا پنج تا. 2 - (اِمر.) نوعی تیر.
-
برجاس
فرهنگ فارسی معین
(بُ) [ ع . ] ( اِ.) هدف ، نشانة تیر. آماجگاه .
-
پالار
فرهنگ فارسی معین
( اِ.) تیر بزرگی که در سقف خانه به کار می رود.
-
تتارچه
فرهنگ فارسی معین
(تُ چَ) (اِ.) نوعی تیر که پیکان ویژه ای دارد.
-
تموک
فرهنگ فارسی معین
(تَ) (اِ.) نوعی تیر که دارای پیکان پهن باشد.