کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
بیابانی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
یغام
فرهنگ فارسی معین
(یَ) (اِ.) غول بیابانی .
-
بیراهه
فرهنگ فارسی معین
(هِ) (اِمر.) 1 - راه کج . 2 - بیابانی که راه به جایی نداشته باشد.
-
بغامه
فرهنگ فارسی معین
(بَ مِ) ( اِ.) غول ، غول بیابانی .
-
بدوی
فرهنگ فارسی معین
(بَ دَ) [ ع . ] (ص نسب .) بیابانی .
-
وحش
فرهنگ فارسی معین
(وَ) [ ع . ] (اِ.) جانور بیابانی . ج . وحوش .
-
اعرابی
فرهنگ فارسی معین
( اَ ) [ ع . ] ( اِ.)عرب بیابانی ، صحرانشین . ج . اعراب .
-
بری
فرهنگ فارسی معین
(بَ رِّ) [ ع - فا. ] (ص نسب .) بیابانی ، دشتی .
-
مجهل
فرهنگ فارسی معین
(مَ هَ) [ ع . ] (اِ.) بیابانی که نشانه ای در آن نباشد و مسافران راه به جایی نبرند.
-
برغست
فرهنگ فارسی معین
(بَ غَ) ( اِ.) گیاهی است خودرو و بیابانی با گل های ریز و سفید مانند اسفناج که در پختن بعضی از خوراک ها بکار می رود. ورغست ، بلغست ، پژند و مچه و هنجمک هم گویند.
-
خارخسک
فرهنگ فارسی معین
(خَ سَ)(اِمر.) 1 - گیاهی است بیابانی با شاخه هایی که روی زمین می خوابد و خارهای سه پهلو دارد. 2 - (کن ) شخص مزوّر و مردم آزار.
-
سعتر
فرهنگ فارسی معین
(سَ تَ) [ ع . ] (اِ.) مَرزِه ، گیاهیست بیابانی خوشبو با برگ های ریز و گل های کبود که طعم تندی دارد، خوردنی ست در طب هم بکار می رود.
-
پنیرک
فرهنگ فارسی معین
(پَ رَ) (اِمر.) گیاهی است بیابانی دارای برگ های پهن و گل های سرخ و بنفش ، بلندیش تا 60 سانت می رسد، همراه با گردش آفتاب می چرخد. آفتاب گردک ، ختمی کوچک ، نان فلاخ هم می گویند.