کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
بدی و زشتی و خفت پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
خفت
فرهنگ فارسی معین
(خُ) (مص مر) 1 - خفتن . خفت و خیز: همخوابی با کسی ، جماع . 2 - آهستگی ، مدارا. 3 - اضطراب ، بی قراری .
-
معرت
فرهنگ فارسی معین
(مَ عَ رَّ) [ ع . معرة ] (اِ.) 1 - بدی ، زشتی . 2 - گناه کارِ بد و زشت . 3 - رنج ، سختی .
-
تفظیع
فرهنگ فارسی معین
(تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) فظیع گردانیدن ، زشت و سخت کردن . 2 - به زشتی نسبت دادن . 3 - (اِمص .) زشتی ، شناعت ؛ ج . تفظیعات .
-
هجنه
فرهنگ فارسی معین
(هُ نِ) [ ع . هجنة ] (اِ.) 1 - عیب و زشتی . 2 - عیب کلام ، سخنِ معیوب .
-
ذات البین
فرهنگ فارسی معین
( ~. بَ) [ ع . ] (اِمر.) آنچه میان دو کسی باشد از خوبی و بدی ، شادی و اندوه .
-
معلوم الحال
فرهنگ فارسی معین
( ~ُ لْ) [ ع . ] (ص مر.) کسی که بدی و نادرستی اش شناخته شده است .
-
نعم
فرهنگ فارسی معین
(نُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - نازکی ، نرمی . 2 - نیکویی ، خوبی ؛ مق . بؤس . ؛ ~ و بؤس نیکویی و بدی .
-
وقایه
فرهنگ فارسی معین
(و ِ یَ) [ ع . وقایة ] 1 - (مص م .) نگاهداری کردن . حفظ کسی از بدی و آفت . 2 - (اِ.) روسری ، سربند زنان .
-
فظیع
فرهنگ فارسی معین
(فَ) [ ع . ] (ص .) کاری که در شناعت و بدی از حد درگذشته .
-
کیفر
فرهنگ فارسی معین
(کِ یا کَ یْ فَ) (اِ.) جزا، پاداش ، مکافات نیکی و بدی .
-
آرمانشهر
فرهنگ فارسی معین
(شَ) (اِمر.) جامعه ای خیالی و آرمانی که در آن نظام کاملی برای سعادت نوع بشر حکمفرماست واز هرگونه شر و بدی از قبیل فقر و بدبختی عاری است . و افرادش به کمال علمی و عملی رسیده و از هوی و هوس رسته اند، مدینة فاضله ، یوتوپیا.
-
بیچاره
فرهنگ فارسی معین
(رِ) (ص .) 1 - شخصی که دچار وضع بدی شده است . 2 - شخص ناتوان و درمانده ، بی نوا.
-
قطران
فرهنگ فارسی معین
(قَ) [ ع . ] (اِ.)مایعی چسبنده که از تقطیر زغال سنگ به دست می آید و بوی بدی دارد.
-
هیزم
فرهنگ فارسی معین
(هِ زُ) (اِ.) هیمه ، چوبی که برای سوختن به کار می رود. ؛ ~ تر به کسی فروختن کنایه از: بدی کردن به کسی و خصومت اورا برانگیختن .
-
عیب جو
فرهنگ فارسی معین
(ی ) ( ~ .) [ ع - فا. ] (ص فا.) 1 - کسی که تفحص بدی ها و معایب دیگران کند، تا آن ها را آشکار سازد. 2 - بدگوی مردمان .