کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
بدنام پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
بدنام
فرهنگ فارسی معین
(بَ)(ص مر.) دارای شهرت بد، معروف به بدی .
-
جستوجو در متن
-
رسوا
فرهنگ فارسی معین
(رُ) (اِ.) بدنام ، بی حُرمت .
-
کیاده
فرهنگ فارسی معین
(دِ) (ص .) رسوا، بدنام .
-
اتهام
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِّ) [ ع . ] 1 - (مص م .) تهمت زدن ، بدنام کردن ، افتراء. 2 - (مص ل .) بدنام شدن ، تهمت پذیرفتن .
-
متهم
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَّ هَ) [ ع . ] (اِمف .) بدنام و تهمت زده شده .
-
ملکوک
فرهنگ فارسی معین
(مَ) [ ع . ] (ص .) 1 - لکه دار. 2 - کنایه از: بدنام .
-
لجن مال
فرهنگ فارسی معین
(لَ جَ) (ص مف .) 1 - آن که یا آن چه به لجن مالیه شده . 2 - (کن .) بدنام شدن .
-
ابنه زده
فرهنگ فارسی معین
( ~ زَ دِ) (اِمف . ص مر.) 1 - مأبون . 2 - رسوا، بدنام . 3 - کسی که از وی نفرت دارند.
-
دامن
فرهنگ فارسی معین
(مَ) (اِ.) = دامان : 1 - بخش پایین جامه . 2 - کنارة هر چیز. 3 - گستره ، پهنه . 4 - آغوش ، بغل . ؛~آلوده بدکار، بدنام . ؛~از چیزی برافشاندن ترک آن چیز کردن . ؛ ~افشاندن الف - کوچ کردن ، سفر کردن . ب - ترک کردن ، روگرداندن . ؛~ به کمر زدن کنایه ا...