کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
باستان پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
باستان
فرهنگ فارسی معین
(ص . اِ.) قدیم ، گذشته .
-
واژههای مشابه
-
باستان شناسی
فرهنگ فارسی معین
(ش ِ) (اِمر.) دانشی که به شناسایی آثار و بناهای باستانی می پردازد.
-
باستان نامه
فرهنگ فارسی معین
(مِ) (اِمر.) کتابی که از گذشته حکایت کند، نامة باستان .
-
جستوجو در متن
-
اساطیر
فرهنگ فارسی معین
( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ اسطوره ؛ افسانه ها، افسانه های باستان دربارة خدایان و پهلوانان .
-
اردیبهشت گان
فرهنگ فارسی معین
( ~.) (اِمر.) جشنی است که ایرانیان باستان در روز سوم ماه اردیبهشت برپا می کردند.
-
هاسر
فرهنگ فارسی معین
(سْ) [ په . ] (اِ.) واحد مسافت در ایران باستان و آن معادل یک فرسنگ بود.
-
مردادگان
فرهنگ فارسی معین
( ~.) (اِمر.) روزمرداد (هفتم ) از ماه مرداد که ایرانیان باستان آن را جشن می گرفتند.
-
بهمنجنه
فرهنگ فارسی معین
(بَ مَ جَ نِّ) [ معر. ] (اِمر.) جشنی که در دومین روز از ماه بهمن (که به همین نام می باشد) در ایران باستان برگزار می شد.
-
ث
فرهنگ فارسی معین
(حر.) پنجمین حرف از الفبای فارسی است که در حساب ابجد برابر 500 می باشد. این حرف در واژه های فارسی وجود ندارد. اما در اوستایی و پارسی باستان وجود داشته .
-
خردادگان
فرهنگ فارسی معین
(خُ) (اِمر.) جشنی در ایران باستان که در روز خرداد - ششمین روز از ماه خرداد - به مناسبت برابر شدن نام روز با نام ماه برپا می کنند.
-
سیرسور
فرهنگ فارسی معین
(اِمر.) جشن سیر، جشنی که ایرانیان باستان در چهارمین روز از ماه دی برپا می کردند و سیر و گوشت و باده می خوردند.
-
شهریورگان
فرهنگ فارسی معین
( ~ .) (اِمر.)جشنی که در شهریور روز «چهارمین روز ماه شهریور» در ایران باستان برگزار می گردید.
-
کاهن
فرهنگ فارسی معین
(هِ) [ ع . ] (ص .) 1 - روحانی مصریان باستان ، بابلیان و یهودیان . 2 - فال گیر، غیب گو. ج . کَهَنَه .