کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
ایرانی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
انیران
فرهنگ فارسی معین
( اَ ) (اِمر.) غیر ایرانی .
-
بیات
فرهنگ فارسی معین
( ~.) ( اِ.) گوشه ای از موسیقی ایرانی .
-
بوسلیک
فرهنگ فارسی معین
(سَ) ( اِ.) نام یکی از آهنگ های موسیقی ایرانی .
-
شهناز
فرهنگ فارسی معین
(شَ) (اِمر.) یکی از آهنگ های موسیقی ایرانی .
-
باباکرم
فرهنگ فارسی معین
(کَ رَ) [ فا - ع . ] (اِ.) نوعی رقص ایرانی .
-
پارس
فرهنگ فارسی معین
( اِ.) نام قوم ایرانی و محل سکونت ایشان در جنوب ایران .
-
چهارگاه
فرهنگ فارسی معین
( ~.) (اِمر.) یکی از هفت دستگاه موسیقی ایرانی که جنبة حماسی و پهلوانی دارد.
-
کمانچه
فرهنگ فارسی معین
(کَ چِ) (اِمصغ .) از سازهای زهی ایرانی .
-
آیین جمشید
فرهنگ فارسی معین
(نِ جَ) (اِمر.) نام آهنگی از آهنگ های قدیم موسیقی ایرانی .
-
آزادمرد
فرهنگ فارسی معین
(مَ)(ص مر.)1 - جوانمرد. 2 - اصیل ، نجیب . 3 - ایرانی .
-
افشاری
فرهنگ فارسی معین
( ~.) (ص نسب .اِمر.) یکی از آوازهای ایرانی ، مغموم و دردناک ، از متعلقات شور.
-
پنجگاه
فرهنگ فارسی معین
(پَ) (اِ.) گوشه ای از موسیقی ایرانی در دستگاه راست پنجگاه .
-
پارسا
فرهنگ فارسی معین
(ص .) 1 - پاک دامن ، زاهد. 2 - ایرانی . 3 - عارف ، دانشمند.
-
دشتی
فرهنگ فارسی معین
(دَ) 1 - (ص نسب .) منسوب به دشت ؛ صحرایی . 2 - نام یکی از آوازهای ایرانی .
-
سه گاه
فرهنگ فارسی معین
( ~ .) (اِمر.) یکی از هفت دستگاه موسیقی ایرانی که حزن آور است و از فراق و جور معشوق می گوید.