کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
یای پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
یای
لغتنامه دهخدا
یای . (اِ) دانش یای یا علم یای ، دانش به کار بردن حجرالمطر است برای آوردن باران و برف که مغلان دانستندی . قام . (یادداشت مؤلف ) : قنقلی درمیان ایشان بود که علم یای یعنی استعمال حجرالمطر، نیک دانستی فرمود که آغاز یای نهاد و تمامت لشکر را یاسا فرمود ت...
-
یای
لغتنامه دهخدا
یای . (اِ) نام حرف آخر الفبا: «ی » است . یاء. رجوع به «ی » شود.- یای معکوس ؛ یای کلان که طویل باشد به جانب دست راست کاتب . (غیاث اللغات ).
-
یای
لغتنامه دهخدا
یای . (ترکی ، اِ) کمان تیراندازی . (غیاث اللغات ). || موسم تابستانی . (غیاث اللغات ). تابستان . فصل دوم از فصول سال پس از بهار و پیش از پائیز.
-
واژههای مشابه
-
یای شهر
لغتنامه دهخدا
یای شهر. [ ش َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان سراجو بخش مرکزی شهرستان مراغه دارای 250 تن سکنه است . آب آن از صوفی چای است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4).
-
جستوجو در متن
-
تپاندنی
لغتنامه دهخدا
تپاندنی . [ ت َ دَ ] (ص لیاقت ) (از: تپاندن + یای لیاقت ). قابل فروکردن . قابل جای دادن .
-
سیرون
لغتنامه دهخدا
سیرون . (اِ) با یای مجهول سرمای نزدیک به اعتدال . (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
-
یایچی
لغتنامه دهخدا
یایچی . (ص نسبی ) منسوب به یای . آنکه عمل یام (قام ) داند.آنکه عمل حجرالمطر داند: یایچی ترک یای گرفت و لشکراز زیر پای اینها بیرون آمدند. (جهانگشای جوینی ).
-
بشکولی
لغتنامه دهخدا
بشکولی . [ ب َ ] (اِ) پشکولی . در مؤید الفضلاء و برخی از لغت نامه ها بصورت لغت مستقلی آمده در حالی که یای آن بنا بر شاهدی که نقل کرده اند یای وحدت است و لغت مستقلی نمیتواند باشد. رجوع به بشکول و پشکول شود.
-
شنتم
لغتنامه دهخدا
شنتم . [ ش َ ت َ ] (اِخ ) ابوعاصم یا ابوسعید سهمی . صحابی است (یا آن شنیم به یای حطی است ). (از منتهی الارب ).
-
جوهی
لغتنامه دهخدا
جوهی . (اِ) بر وزن کوهی ، نام گلی است در هندوستان و آنرا جویی نیز گویند ، که بجای ها، یای حطی باشد. (برهان ) (آنندراج ).
-
زکریائی
لغتنامه دهخدا
زکریائی . [ زَ ک َ ری یا ] (ع اِ) صورت کلمه ٔ زکریاء (ممدود) در حال اضافه به یای متکلم . (از منتهی الارب ).
-
قوین
لغتنامه دهخدا
قوین . [ ] (اِ) با یای حطی و نون و حرکت غیرمعلوم مرضی است که آن را به فارسی کهنکو و به عربی عرق النسا خوانند. (آنندراج ) (برهان ).
-
منزلگهی
لغتنامه دهخدا
منزلگهی . [ م َ زِ گ َ ] (ص نسبی ) به یای نسبت به معنی ساکن منزل است . (آنندراج ).