کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
گاه گاه آمدن پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
گاه گاه آمدن
لغتنامه دهخدا
گاه گاه آمدن . [ م َ دَ ] (مص مرکب ) بندرت آمدن . آمدن در وقتی دون وقتی . اغباب . (تاج المصادر بیهقی ).
-
جستوجو در متن
-
تتأن
لغتنامه دهخدا
تتأن . [ ت َ ءُ ] (ع مص ) حیله و فریب کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). تتأن صید؛ خدعه و فریب دادن آن چنانکه آمدن شکارچی گاه از این طرف و گاه از آن طرف . (قطر المحیط) (از اقرب الموارد). آمدن شکار را گاه از چپ و گاه از راست آن .(منتهی الارب ) (ن...
-
محتفل
لغتنامه دهخدا
محتفل . [ م ُ ت َ ف َ ] (ع اِ) انجمن و گردآمدن گاه مردم . (منتهی الارب ). جای گرد آمدن . || هنگام گرد آمدن و انجمن کردن . (از ناظم الاطباء).
-
ثویلة
لغتنامه دهخدا
ثویلة. [ ث َ ل َ ] (ع اِ) گرد آمدن گاه گیاه . || گروه مردم از خانه های متفرق .
-
ذوذخ
لغتنامه دهخدا
ذوذخ . [ ذَ ذَ ] (ع ص ) آنکه حدث کند گاه آرامش . || آنکه از پیش در آمدن آب ریزد. || ناتوان به آرامش .
-
سوسو زدن
لغتنامه دهخدا
سوسو زدن . [ زَ دَ ] (مص مرکب ) کم کم روشنی دادن . چراغی کم نور گاه روشن و گاه خاموش بچشم آمدن . با نور ضعیف نمودن . کمی روشنایی دادن . (یادداشت بخط مؤلف ): چراغی از دور سوسو میزد.
-
قموه
لغتنامه دهخدا
قموه . [ ق ُ ] (ع مص ) بالا بردن سر را و نیاشامیدن آب را، لغتی است در قمح . || فرورفتن گاهی و بالا آمدن گاهی دیگر. (اقرب الموارد). || فروبردن چیزی را در آب چنانکه سر آن گاه در آب رود و گاه از آب برآید. (اقرب الموارد) (از منتهی الارب ).
-
ایخاص
لغتنامه دهخدا
ایخاص . (ع مص ) باری بلند و باری پست گردانیدن راکب سراب را. (منتهی الارب ) (ازاقرب الموارد). گاه بلند و گاه پست آمدن سراب در نظر راکب . (ناظم الاطباء). || کم کردن عطیه را. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).
-
لدی
لغتنامه دهخدا
لدی . [ ل َ دا ] (ع حرف اضافه ) نزد. (لغة فی لَدُن ) قوله تعالی : و الفیا سیدها لدی الباب (قرآن 25/12). (منتهی الارب ). نزدیک . (ترجمان القرآن جرجانی ). عِند. گاه .- لدی الاحتیاج ؛ گاه احتیاج . وقت نیاز.- لدی الاختلاف ؛ گاه بروز اختلاف .- لدی الاقت...
-
متبرم شدن
لغتنامه دهخدا
متبرم شدن . [ م ُ ت َ ب َرْ رِ ش ُ دَ ] (مص مرکب ) آزرده شدن . به ستوه آمدن . ملول و دلگیر شدن : و گاه گاه از انواع تحکم آن حضرت متبرم شدی . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ 1 تهران ص 47). و از قبول ادای مالی که ...قرار نهاده متبرم شده . (جهانگشای جوینی ). و ر...
-
اعتراک
لغتنامه دهخدا
اعتراک . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) انبوهی کردن در جنگ گاه . (آنندراج ) (منتهی الارب ). انبوهی کردن مردم در جنگ گاه . (ناظم الاطباء). انبوهی کردن و سخت کردن جنگ برخی را. (از اقرب الموارد). انبوهی کردن . (المصادر زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ). جمع شدن . (یاددا...
-
پیوندگاه
لغتنامه دهخدا
پیوندگاه . [ پ َ /پ ِ وَ ] (اِ مرکب ) مفصل .بند. جای بهم پیوستن دو استخوان . جای متصل شدن سر دو استخوان . رسغ. پیوندگاه مشت . قصاص ؛ پیوندگاه هردو سرین . (منتهی الارب ). || فراهم آمدن گاه .
-
مأتی
لغتنامه دهخدا
مأتی . [ م َءْ تا ] (ع اِ) محل آمدن و موضعآمدن و فراهم گاه . (ناظم الاطباء). || مأتی الامر؛ جانب امر و جهت آن . (منتهی الارب ). جهت و جانب کار و راه کار. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
-
تیتین
لغتنامه دهخدا
تیتین . [ ت َ تی ] (ع مص ) موتن گردیدن زن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). و آن بیرون آمدن پای کودک وی است نخست پیش از دستهای وی گاه زادن . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).