کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
کنسول پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
کنسول
لغتنامه دهخدا
کنسول . [ ک ُ ] (فرانسوی ، اِ) مأموری که کار رسمی او حمایت هم میهنان خود و حفظ منافع آنها در کشور بیگانه می باشد (قنسول ). (فرهنگستان ). قنسول . نماینده ٔ یک دولت در شهری از کشور بیگانه که موظف است هم میهنانش را تحت حمایت بگیرد و اطلاعات سیاسی و اقت...
-
واژههای مشابه
-
کنسول خانه
لغتنامه دهخدا
کنسول خانه . [ ک ُ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) محل کنسول . کنسول گری . و رجوع به ماده ٔ بعد شود.
-
ویس کنسول
لغتنامه دهخدا
ویس کنسول . [ ک ُ ] (فرانسوی ، اِ) معاون کنسول . نایب قنسول . کنسول یار. (فرهنگ فارسی معین ).
-
جستوجو در متن
-
ویس قنسول
لغتنامه دهخدا
ویس قنسول . [ ق ُ ] (فرانسوی ، اِ) معرب ویس کنسول . قنسول یار. نایب قنسول . کنسول یار. رجوع به ویس کنسول شود.
-
کنسولیار
لغتنامه دهخدا
کنسولیار. [ ک ُ ] (اِ مرکب ) معاون کنسول . ویس قنسول . (فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به کنسول به معنی اول شود.
-
ویس قونسول
لغتنامه دهخدا
ویس قونسول . [ قُن ْ ] (فرانسوی ، اِ) ویس قنسول . ویس کنسول . رجوع به ویس کنسول شود.
-
قونسل
لغتنامه دهخدا
قونسل . [ قُن ْ س ُ ] (معرب ، اِ) قونسول . قنصل . معرب کنسول . رجوع به کنسول شود.
-
قونسول
لغتنامه دهخدا
قونسول . [ قُن ْ ] (معرب ، اِ) رجوع به کنسول شود.
-
کنسولگری
لغتنامه دهخدا
کنسولگری . [ ک ُ گ َ ] (اِ مرکب ) اداره ای که کنسول یا کارمندانش در آن به کار مشغولند. قنسولگری . (فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به کنسول (معنی اول ) شود.
-
قنسل
لغتنامه دهخدا
قنسل . [ ق ُ س ُ ] (معرب ، اِ) رجوع به قنصل و قنسول و کنسول شود.
-
قنسول
لغتنامه دهخدا
قنسول . [ ق ُ] (معرب ، اِ) رجوع به قنسل و کنسول و قونسول شود.
-
پانسا
لغتنامه دهخدا
پانسا. (اِخ ) کایوس وی بیوس . کنسول رومی یکی از امراء قیصر در گُل .
-
پیزون
لغتنامه دهخدا
پیزون . [ زُن ْ ] (اِخ ) پسر پیزونی است که در 58 ق .م . کنسول بود. وی در15 ق .م . کنسول بود و در عصر اوگوستوس امین شهر روم شد. رجوع به کلمه ٔ پیسون در قاموس الاعلام ترکی شود.