کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
کندو پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
کندو
لغتنامه دهخدا
کندو. [ ک َ ] (اِخ ) دهی از دهستان خرم رود است که در شهرستان تویسرکان واقع است و 553 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5).
-
کندو
لغتنامه دهخدا
کندو. [ ک ُ ] (اِ) غول بیابانی . (برهان ). غول . (مهذب الاسماء). دیو جنگلی . (ناظم الاطباء).
-
کندو
لغتنامه دهخدا
کندو.[ ک َ / ک ُ ] (اِ) ظرفی را گویند مانند خم بزرگی که آن را از گل سازند و پر از غله کنند و معرب آن کندوج باشد. (برهان ) (از جهانگیری ). خم بزرگ که از گل سازند و در آن غله کنند. (غیاث ). ظرف بزرگ گلین که در آن غله کنند. (انجمن آرا) (آنندراج ). کندوج...
-
جستوجو در متن
-
گندو
لغتنامه دهخدا
گندو. [ گ َ ] (اِ) شان عسل باشد. (آنندراج ) (فرهنگ شعوری ج 2 ورق 304). کندو و آوندی که در آن زنبوران عسل را نگاه می دارند. (ناظم الاطباء). رجوع به کندو شود.
-
کنون
لغتنامه دهخدا
کنون . [ ک َ ] (اِ) کندو باشد و آن ظرفی است بزرگ از گل ساخته که غله در آن کنند. (برهان ) (آنندراج ). کندو. (فرهنگ رشیدی ). تبدیل کنور به معنی کندوست . (انجمن آرا) (آنندراج ). کندو و خنور گلی که در آن غله ریزند. (ناظم الاطباء) : نیست ما را مشت گندم در...
-
کندور
لغتنامه دهخدا
کندور. [ ] (اِ) کنور. کندو. کندوله . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
-
گروه گیری
لغتنامه دهخدا
گروه گیری . [ گ ُ ] (حامص مرکب ) عمل کندو جدا کردن از کندوی اصلی ، یعنی از زنبورهای جوان کندوی دیگری کردن .
-
آرددان
لغتنامه دهخدا
آرددان . (اِ مرکب ) آن خانه از نانوائی که در آن آرد پستا کنند. || کندو یا ظرفی دیگر که در آن آرد ریزند.
-
جمال
لغتنامه دهخدا
جمال . [ ج َم ْ ما] (اِخ ) قزعة. از تابعیان است . وی از انس روایت کندو از او عمروبن دینار روایت دارد. (لباب الانساب ).
-
مفیاد
لغتنامه دهخدا
مفیاد. [ م ِف ْ ] (ع ص ) آنکه بسیار خرج می کندو فایده می دهد. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ).
-
کندوج
لغتنامه دهخدا
کندوج . [ ک َ ] (معرب ، اِ) معرب است و آن ظرفی است مانند خم بزرگی که از گل سازند و در آن غله نگاه دارند. (منتهی الارب ). ظرف بزرگ گلین که پر از غله کنند و به هندی کوطهی گویند و کندو، کندوک ، کندوله نیز گویند. (آنندراج ). آوند گلی که در آن غله ریزند. ...
-
غنینه
لغتنامه دهخدا
غنینه . [ غ َ ن َ / ن ِ ] (اِ) جای مگس و زنبور و جز آن . (فرهنگ رشیدی ) (از آنندراج ). جای زنبور نحل ، و غنینه ٔ منج ، خانه ٔ زنبور است و به عربی خَشرَم خوانند. (از برهان قاطع): غَنینه ٔ مُنج ؛ خانه ٔ زنبورعسل . کندو. رجوع به برهان قاطع، فرهنگ رشیدی ...
-
گندوخانه
لغتنامه دهخدا
گندوخانه . [ گ َ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) آوندی که در آن زنبوران عسل را نگاه می دارند. (ناظم الاطباء).رجوع به کندو و کندوخانه و شعوری ج 2 ورق 306 شود.
-
جمال
لغتنامه دهخدا
جمال .[ ج َم ْ ما ] (اِخ ) عبیدبن ابوالوسیم کوفی مکنی به ابوالوسیم از محدثان است . وی احادیث مقاطیع روایت کندو از او وکیع و غیره روایت دارند. (لباب الانساب ).