کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
کلده پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
کلده
لغتنامه دهخدا
کلده . [ ک َ دَ ] (اِخ ) کلدة نام شخصی بوده است . (برهان ). از اعلام است . نام شخصی . (ناظم الاطباء).
-
کلده
لغتنامه دهخدا
کلده . [ ک َ دَ / دِ ] (اِخ ) نام ناحیتی است که بین سواحل دو شط بزرگ دجله و فرات قرار دارد. در حدود چهارهزار سال پیش از میلاد مسیح ، در این ناحیه تمدنی درخشان بوجود آمد که از حیث قدمت و شکوه تقریباً همپایه ٔ تمدن مصر می باشد. (تاریخ آلبر ماله ، ترجمه...
-
کلده
لغتنامه دهخدا
کلده . [ ک َ دِ ] (اِخ ) دهی از دهستان حومه ٔ بخش مرکزی شهرستان فومن است و 1165 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2).
-
کلده
لغتنامه دهخدا
کلده .[ ک َ دَ ] (از ع ، اِ) زمین سخت و درشت را گویند. (برهان ) (آنندراج ). عربی است . (حاشیه برهان چ معین ).
-
واژههای مشابه
-
کلدة
لغتنامه دهخدا
کلدة. [ ک َ ل َ دَ ] (ع اِ) پاره ای از زمین رست و هی اخص مِن َ الکلد. (از منتهی الارب ) (آنندراج ).واحد کلد یعنی یک قطعه زمین درشت . (ناظم الاطباء).- ابوکلدة ؛ کنیه کفتارنر. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) .
-
ربیعةبن کلدة
لغتنامه دهخدا
ربیعةبن کلدة. [ رَ ع َ ت ِ ن ِ ک َ دَ ] (اِخ ) ابن ابی صلت ثقفی ... ابن فتحون او را جزء صحابه ٔ حضرت رسول شمرده است . رجوع به الاصابة ج 1 قسم 1 شود.
-
واژههای همآوا
-
کلدح
لغتنامه دهخدا
کلدح . [ ک َدَ ] (ع ص ) مرد سخت درشت اندام . (منتهی الارب ) (آنندراج ). || گنده پیر. (منتهی الارب ) (آنندراج )(ناظم الاطباء). عجوز. (از اقرب الموارد). || سخت و درشت . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
-
جستوجو در متن
-
کلدانی
لغتنامه دهخدا
کلدانی . [ ک َ ] (ص نسبی ) منسوب به کلده . (یادداشت از مرحوم دهخدا). ازمردم کلده . اهل کلده . (فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به کلده شود.- زبان کلدانی ؛ نامی که در گذشته گاهی به مجموعه ٔ زبانهای سامی و گاهی به مجموعه ٔ زبانهای سامی شرقی و گاهی به زبان ...
-
بابیرس
لغتنامه دهخدا
بابیرس . [ ](اِخ ) رجوع به کلده شود.
-
ضرار
لغتنامه دهخدا
ضرار. [ ض ِ ] (اِخ ) ابن فضالةبن کلدة. شاعری است .
-
کلدانیان
لغتنامه دهخدا
کلدانیان . [ ک َ ] (اِخ ) ج ِ کلدانی منسوب به کلده . قومی که از سرزمین کلده برخاسته و یا در آن سکونت گزیده اند. این قوم از شمال خاوری عربستان سربرآورده و به بابل حمله کردند و باتقویت عیلامیان می خواستند تاج و تخت بابل را بدست آوردند ولی آشوریان مانع ...
-
تردون
لغتنامه دهخدا
تردون . [ ت ِ رِ دُن ْ ] (اِخ ) شهری در کلده ٔ قدیم که بر مصب غربی رود فرات و در حوالی بصره قرار داشت ، و بضبط یونانی تیری دوتیس آمده . (از قاموس الاعلام ترکی ).