کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
کبش پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
کبش
لغتنامه دهخدا
کبش . [ ک َ ] (اِخ ) کبش و اسد دو شارع عظیم در سمت غربی مدینةالسلام بغداد و بعهد یاقوت بیابانی خشک بوده است بین نصریة و بریة و قبر ابراهیم الحربی رحمه اﷲ در کنار این دو شارع بوده است . (از معجم البلدان ).
-
کبش
لغتنامه دهخدا
کبش . [ ک َ ] (ع اِ) گوسفند دوساله و گفته اند چهارساله . (اقرب الموارد). بره ٔ دو ساله . (لغت نامه ٔ مقامات حریری ). قچقار و آن در سال چهارم باشد. (منتهی الارب ). گوسفند نر یعنی میش نر شاخ دار جنگی . (از غیاث اللغة) (آنندراج ). گوسفند نر. قوچ . (یادد...
-
کبش
لغتنامه دهخدا
کبش . [ ک َ ] (ع مص ) گرفتن چیزی بهمه دست . (از اقرب الموارد). کمش . (دزی ج 2 ص 440). رجوع به کمش شود.
-
جستوجو در متن
-
کباش
لغتنامه دهخدا
کباش . [ ک ِ ] (ع اِ) ج ِ کَبش . رجوع به کبش شود. || پهلوانان . ابطال . (از اقرب الموارد).
-
کبشی
لغتنامه دهخدا
کبشی . [ ک َ ] (ص نسبی ) منسوب است به کبش که جایی است در بغداد. (انساب سمعانی ). رجوع به کبش و اسد شود.
-
اکبش
لغتنامه دهخدا
اکبش . [ اَ ب ُ ] (ع اِ) ج ِ کَبش . (از اقرب الموارد)(منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج ِ کَبش ، به معنی قچقار. (آنندراج ) (یادداشت مؤلف ). و رجوع به کبش شود.
-
اکباش
لغتنامه دهخدا
اکباش . [ اَ ] (ع ص ) ثوب اکباش ؛ جامه ای که رشته اش دوباره ریسند. (ناظم الاطباء). جامه ٔ هیچکاره . (ناظم الاطباء). || (اِ) ج ِ کَبْش . (منتهی الارب ). ج ِ کبش به معنی قچقار است و آن در سال چهارم باشد. (آنندراج ). ج ِ کَبْش . (اقرب الموارد). و رجوع ب...
-
قوج
لغتنامه دهخدا
قوج . (ترکی ، اِ) کبش است . (فهرست مخزن الادویه ). رجوع به قوچ شود.
-
نطاح
لغتنامه دهخدا
نطاح . [ ن َطْ طا ] (ع ص ) کبش سرون زن . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). کبش شاخ زن . (از متن اللغة). کثیرالنطح و معتاد به آن . (از اقرب الموارد) (از المنجد). نطیح . (متن اللغة).
-
غدافل
لغتنامه دهخدا
غدافل . [ غ ُ ف ِ ] (ع ص ) کبش غدافل ؛ قچقار که پشم دنبش بسیار باشد. بعیر غدافل . (منتهی الارب ). بعیر او کبش غدافل ؛ کثیر شعر الذنب . (اقرب الموارد). رجوع به غدفل شود.
-
قرظی
لغتنامه دهخدا
قرظی . [ ق َ رَ ظی ی ] (ع ص نسبی ) (کبش ...) کبش جهنی . قچقار یمنی ، بدان جهت که یمن روئیدن گاه قرظ است . (منتهی الارب ).
-
اقزع
لغتنامه دهخدا
اقزع . [ اَ زَ ] (ع ص ) ستور جای جای پشم ریخته در بهاران . و همچنین کبش اقزع . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ستور یا کبش که در بهاران جای جای از پشم آن ریخته باشد.
-
آلی
لغتنامه دهخدا
آلی . [ لا ] (ع ص ) گوسفند بزرگ دنبه . کبش دنبه ناک . || مرد بزرگ سرین .
-
لبلب
لغتنامه دهخدا
لبلب . [ ل َ ل َ ] (ع ص ) مرد نیکویی کننده با اهل و همسایه ٔ خود. || کبش لبلب ؛ تکه ٔ بابانگ . (منتهی الارب ).