کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
کارگذار پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
کارگذار
لغتنامه دهخدا
کارگذار. [ گ ُ ] (نف مرکب ) آنکه کار به آسانی و جلدی کند. آنکه کار داند و از عهده ٔ آن بخوبی برآید. کاربر. کافی . قبیل . کاف . (منتهی الارب ). آنکه حاجات مردم را قضا کند. (آنندراج ). وکیل . عامل . احوزی . نیک کارگذار.(منتهی الارب ). لَهم ؛ مرد نیک کا...
-
واژههای همآوا
-
کارگزار
لغتنامه دهخدا
کارگزار. [ گ ُ ] (نف مرکب ، اِ مرکب ) عامل . ج ، کارگزاران : و کتبه و کارگزاران را امور متفاوت بود بعضی محظوظ و بهرمند و جمعی محروم و مستمند میماندند. (جهانگشای جوینی ). بسیار میفرمودند کارگزار رونده ٔ این راه نیاز و مسکنت و علو همت است . (انیس الطال...
-
جستوجو در متن
-
کارگذران
لغتنامه دهخدا
کارگذران . [ گ ُ ذَ ] (نف مرکب ) رجوع بمعانی کارگذار شود.
-
کارگزاری
لغتنامه دهخدا
کارگزاری . [ گ ُ ] (حامص مرکب ) عمل . کفایت . || شغل کارگذار. جای کارگذار. || (اِ مرکب ) بنگاه هائی است که معامله ٔ اشخاص را بر عهده گرفته برای خرید و فروش خانه یا سایر راهنمائی مزد گرفته و کاری انجام میدهند. (فرهنگستان ).
-
عتریف
لغتنامه دهخدا
عتریف . [ ع ِ ] (ع ص ) پلید. بدکار. بیباک . دلاور. کارگذار ستم کار درشت سخت . || شتر استواراندام . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ).
-
ثمال
لغتنامه دهخدا
ثمال . [ ث ِ ] (ع ص ، اِ) فریادرس که بمهمات قوم خود پردازد: فلان ثمال قوم خویش است ؛دادرس آنان است . غیاث . پشت و پناه . کارگذار مردم .
-
کاف
لغتنامه دهخدا
کاف . [ فِن ] (ع ص ) در عربی بمعنی کفاف و کافی باشد. (برهان ) (منتهی الارب ). || کارگذار. (منتهی الارب ). || به اصلاح آرنده میان مردمان . (مهذب الاسماء). || بسنده . (منتهی الارب ).
-
لهم
لغتنامه دهخدا
لهم . [ ل ِ هََ م م ] (ع ص ) مرد روشن رای جوان مرد نیک کارگذار بسیارعطا. ج ، لهمون . || دریای بزرگ . || مرد سبقت گیرنده . || اسب نجیب نیکو درگذرنده از اسبان . (منتهی الارب ).
-
اخترگر
لغتنامه دهخدا
اخترگر. [ اَ ت َ گ َ ] (ص مرکب ) منجم . عالم احکام نجوم . فال گیر : نه رهنمای بکار آیدش نه اخترگرنه فال گوی بکار آیدش نه کارگذار.عنصری .
-
کارگذاری
لغتنامه دهخدا
کارگذاری . [ گ ُ ] (حامص مرکب ) وکالت : صَری ؛ کارگذاری کردن . (منتهی الارب ). || عمل مأمور وزارت خارجه در شهرهای ایران ، برای قضاوت در امور دعاوی تبعه ٔ خارجه بر ایرانیان و بالعکس . || محل قضاء کارگذار.- کارگذاری کردن ؛ کفایت . (بحر الجواهر). عمل ...
-
احوزی
لغتنامه دهخدا
احوزی . [ اَ وَ زی ی ] (ع ص ) احوذی . مرد سبک فهم و تیزخاطر و چست و چالاک در کارها. || چیزی سبک و چست . آنکه بر اوچیزی فوت نشود. || سیاه . || نیک راننده . || نیک کارگذار. || الجامع لما یشدّ من الامور به ، من الحوز و هو الجمع.
-
باشگوگ
لغتنامه دهخدا
باشگوگ .[ ] (ص ، اِ) کارگذار. (شعوری ج 1 ورق 171). هنرمند. دانا. تیزدست . (آنندراج ). هنرور. عالم . زرنگ . چابک . زیرک در تدبیر کارها. (ناظم الاطباء) : با گریه ٔ دو چشم شده مطلب دلم هرگز نبود باشگوگ درد و غم مرا. ابوالمعانی (از شعوری ).
-
پاکار
لغتنامه دهخدا
پاکار. (ص مرکب ، اِ مرکب ) پایکار. کسی را گویند که چون تحصیلداری بجای بیاید او زر از مردم تحصیل کند و به تحصیلدار دهد. (برهان ). شخصی که در شهرها و ده ها جای مردم به محصلان و ارباب طلب دیوانی نماید. (رشیدی ). کارگذار. عَریف . || پیرمرد برزن و ده . ||...