کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
پرنیان پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
پرنیان
لغتنامه دهخدا
پرنیان . [ پ َ ] (اِ) حریر. (مهذب الاسماء) (دهار) (حبیش تفلیسی ). حریر چینی که نقشها و چرخها (؟) دارد. (نسخه ای از فرهنگ اسدی ). پرنیان حریر چینی بود منقش و پرند ساده بود. (نسخه ای از فرهنگ اسدی ). حریر چینی که منقش باشد. (از شرفنامه از غیاث اللغات )...
-
واژههای مشابه
-
پرنیان بر
لغتنامه دهخدا
پرنیان بر. [ پ َ ب َ ] (ص مرکب ) آنکه بری نرم و لطیف دارد : پری خواندم او را وز آنروی خواندم که روی پری داشت آن پرنیان بر. فرخی .ز ساقیان پریروی پرنیان بر گیرمیئی چنانکه چو جان در بدن بود، در دَن .سوزنی .
-
دال پرنیان
لغتنامه دهخدا
دال پرنیان . [ پ َ ] (اِ) دارپرنیان و چوب بقم . (ناظم الاطباء) (شعوری ج 1 ص 1421). رجوع به دار پرنیان شود.
-
جستوجو در متن
-
برنیان
لغتنامه دهخدا
برنیان . [ ب َ ] (اِ) جامه ٔ ابریشمی که به تازیش حریر گویند. (از آنندراج ). پرنیان . رجوع به پرنیان شود.- برنیان خوی ؛ خوش خلق و متواضع. (آنندراج ).
-
پرنیانی
لغتنامه دهخدا
پرنیانی . [ پ َ ] (ص نسبی ) منسوب به پرنیان . از پرنیان . دارای پرنیان : هوا شد ز بس پرنیانی درفش چو بازار چین زرد و سرخ و بنفش . فردوسی .ز بس نیزه و پرنیانی درفش ستاره شده سرخ و زرد و بنفش . فردوسی . || برنگ پرنیان ؛ به آب و تلألؤ پرنیان : ز دو چی...
-
پریان
لغتنامه دهخدا
پریان . [ پ َ ] (اِ) ج ِ پری . جِنَّة. رجوع به پری شود. || مخفف پرنیان است . (شعوری ). ابریشم و حریر و ململ . || چرم شتر.
-
پرنو
لغتنامه دهخدا
پرنو. [ پ َ ] (اِ) دیبای منقش نازک و لطیف . (شرفنامه ) (برهان ). پرنون . پرنیان .
-
خردنقش
لغتنامه دهخدا
خردنقش . [ خ ُ ن َ ] (ص مرکب ) کوچک نقش . آن پارچه که شکل های کوچک و خرد دارد : هر درختی پرنیان چینی اندر سر کشیدپرنیان خردنقش سبزبوم لعل کار. فرخی .قبای سقلاطون بغدادی بود سپیدی سپید، سخت خردنقش پیدا. (تاریخ بیهقی ). || آن که هیکل و جسم کوچک دارد.
-
هفت پرند
لغتنامه دهخدا
هفت پرند. [ هََ پ َ رَ ] (اِ مرکب ) کنایت از هفت زمین است : زین هفت پرند پرنیان رنگ گر پای برون نهی خوری سنگ .نظامی .
-
سیمین بناگوش
لغتنامه دهخدا
سیمین بناگوش . [ ب َ ] (ص مرکب ) آنکه بناگوشش چون سیم سپید باشد : پری پیکر نگار پرنیان پوش بتی سنگین دل سیمین بناگوش .نظامی .
-
نازکک میان
لغتنامه دهخدا
نازکک میان . [ زُ ک َ ] (ص مرکب ) نازک میان : ای نازکک میان و همه تن چو پرنیان ترسم که از رکوع ترا بگسلد میان .خسروی (تحفةالاحباب ).
-
مچلی پتن
لغتنامه دهخدا
مچلی پتن . [ م َ پ َ ت َ ] (اِخ ) نام بندری از هندوستان . (آنندراج ) : ز پوشیدن آن نگار ختن شده پرنیان چیت مچلی پتن .ملاطغرا (از آنندراج ).
-
بیدگون
لغتنامه دهخدا
بیدگون . (ص مرکب ) (از: بید + گون ) برنگ برگ بید. سبز : چون پرند بیدگون بر روی پوشد مرغزارپرنیان هفت رنگ اندرسر آرد کوهسار.فرخی .