کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
ولجة پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
ولجة
لغتنامه دهخدا
ولجة. [ وَ ل َ ج َ ] (ع اِ) سمج کوه که رونده در باران و جز آن در آن درآید. به فارسی باران گریز است . (منتهی الارب ). غاری است که عبورکننده از باران و جز آن خود را در آن میپوشاند. (اقرب الموارد). || خم وادی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || جای ولوج...
-
ولجة
لغتنامه دهخدا
ولجة. [ وُ ل َ ج َ ] (ع ص ) بسیار درآینده : فلان خرجة ولجة؛ یعنی کثیرالخروج و کثیرالولوج است . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
-
جستوجو در متن
-
ولجات
لغتنامه دهخدا
ولجات . [ وَ ل َ ] (ع اِ) ج ِ وَلَجة. (اقرب الموارد). رجوع به وَلجة شود.
-
اولاج
لغتنامه دهخدا
اولاج . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ وَلَجَة به معنی سمج کوه که در باران و جز آن ، رونده در آن آید. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). باران گریز. (آنندراج ). رجوع به ولجه شود.
-
ولج
لغتنامه دهخدا
ولج . [ وَ ل َ ] (ع اِ) راه ریگستان . (منتهی الارب ). راه در رمل . (اقرب الموارد). راه در ریگ . (مهذب الاسماء). || ج ِ وَلَجة، به معنی سمج کوه و خم وادی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به ولجة شود.
-
خرجة
لغتنامه دهخدا
خرجة. [ خ ُ ج َ ] (ع ص ) بیرون شدکننده بسیار. منه : رجل خرجه ولجة؛ مردی که بیرون شد و آمد کند. (از منتهی الارب ).
-
قلعه رباح
لغتنامه دهخدا
قلعه رباح . [ ق َ ع َ رَ ] (اِخ ) از شهرهای بزرگ اقلیم ولجه اندلس است و دارای بارویی است از سنگ وبازارها و حمامها و تجارتخانه ها دارد. (معجم البلدان ). و رجوع به الحلل السندسیه ج 1 ص 77 و نخبةالدهر دمشقی ص 243 و اسپانی و اسپانیا در همین لغت نامه شود.
-
باران گریز
لغتنامه دهخدا
باران گریز. [ گ ُ] (اِ مرکب ) چتر. سایه بان : آنچه از چوب و خشت مثل سایبان سازند. بهندی چهجه گویند، از شرح قران السعدین . (غیاث ) (آنندراج ). عاله . (منتهی الارب ). و در المنجد ذیل عاله آمده است : شبه الخیمه یسویها الرجل من الشجر للاستتار من المطر. (...
-
یوسف
لغتنامه دهخدا
یوسف . [ س ُ ] (اِخ ) ابن یعقوب . از انبیای معروف بنی اسرائیل و یکی از دوازده فرزند یعقوب پیغمبر بود و حسن او شهرت جهانگیر داشت . به عزیزی مصر رسید. داستان او چنین است که شبی در خواب دید که خورشید و ماه و یازده ستاره پیش پایش سر نهاده اند. رؤیای خوی...