کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
هکر پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
هکر
لغتنامه دهخدا
هکر. [ هََ ] (ع مص ) شگفت داشتن . (منتهی الارب ). سخت عجب داشتن . (از اقرب الموارد). || گرفتن پینکی کسی را. (منتهی الارب ).
-
هکر
لغتنامه دهخدا
هکر. [ هََ / هََ ک َ ] (ع مص ) سخت شدن خواب . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || چرت و پینکی گرفتن کسی را. (از اقرب الموارد). || سخت شگفت داشتن . (از منتهی الارب ).
-
هکر
لغتنامه دهخدا
هکر. [ هََ ک ِ ] (ع ص ) غنوده . (منتهی الارب ). || خواب آلوده . || نیک شگفت دارنده . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
-
هکر
لغتنامه دهخدا
هکر. [ هََ ک ُ ] (ع ص ) غنوده . (منتهی الارب ). || خواب آلوده . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
-
واژههای همآوا
-
حکر
لغتنامه دهخدا
حکر. [ ح َ ] (ع مص ) انبار کردن غله برای گران فروختن . احتکار. || ستم کردن . || بد زیستن . (منتهی الارب ).
-
حکر
لغتنامه دهخدا
حکر. [ ح َ ک َ ] (ع مص ) ستیهیدن . لجاج کردن . || سرخود شدن بچیزی . سرخود شدن . استبداد کردن . || (اِ) غله که نگاهدارند تا بگرانی فروشند. حُکَر. || لجاج . || استبداد. || آب جمع شده . (منتهی الارب ).
-
حکر
لغتنامه دهخدا
حکر. [ ح َ ک ِ ] (ع ص ) نعت از حکر. محتکر. احتکارکننده . || ستیهنده . || سرخود. مستبد. (منتهی الارب ).
-
حکر
لغتنامه دهخدا
حکر. [ ح َک ْ / ح ُ ک ُ ] (ع اِ) ستم . || زیست بد. || روغن یا شهد که کودکان لیسند. روغن که با عسل آمیخته طفل را خورانند. || قعب خرد. کاسه ٔ کوچک . || چیزی اندک . (منتهی الارب ).
-
حکر
لغتنامه دهخدا
حکر. [ ح ُ ک َ ] (ع اِ) غله که نگاهدارند تا بگرانی فروشند. (منتهی الارب ). محتکر. حکر.
-
جستوجو در متن
-
حازمی
لغتنامه دهخدا
حازمی . [ زِ ] (اِخ ) یاقوت در معجم البلدان ، از او روایت کند. رجوع به کلمه ٔ هَکِر در معجم البلدان ، و المعرب جوالیقی چ مصر ص 353 شود.
-
دراز
لغتنامه دهخدا
دراز. [ دِ ] (اِخ ) بزرگترین جزایر دریای فارس در میانه ٔ جنوب و مغرب بندرعباس ، به مسافت پنج فرسخ کمتر است . درازای آن از قریه ٔ قشم تا قریه ٔ باسعیدو، از بیست ویک فرسخ بیشتر، پهنای آن در بعضی جاها نزدیک به هفت فرسخ باشد. کشت و زرع و نخلستان این جزیر...
-
پینکی
لغتنامه دهخدا
پینکی . [ ن َ ] (اِ مرکب ) حالتی که برای شخص خواب گرفته نشسته یا ایستاده دست دهد که سرش پیاپی فرود آید از خواب و سپس از خواب جهد و سر راست کند. غنودنی باشد سبک و آنرا بعربی سنه گویند. (برهان ). چرت . ثَقْلة. ثَقَلة. مقدمه ٔ خواب و این بیشتر تریاکیان ...