کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
هداء پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
هداء
لغتنامه دهخدا
هداء. [ هََ ] (ع اِمص ) آوردن هر دو زن هر یکی طعام خود را به جایی و خوردن باهم . اسم است . (منتهی الارب ).
-
هداء
لغتنامه دهخدا
هداء. [ هَِ ] (ع مص ) (از «هَدی ») عروس را به خانه آوردن . || فرستادن عروس را به خانه ٔ شوی . || پیش درآمدن . || پیشی گرفتن . || (ص ) سست . || کندخاطر. (منتهی الارب ).
-
هداء
لغتنامه دهخدا
هداء.[ هََ دَءْ ] (ع مص ) گوژپشت گردیدن . (منتهی الارب ). انحنا. (اقرب الموارد). || (اِمص ) خردی کوهان از بسیاری بارکشی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
-
واژههای همآوا
-
حداء
لغتنامه دهخدا
حداء. [ ح َ د د ] (اِخ ) ابن ذهل بن حرث بن ذهل بن مران . مردی خوش آواز بود. (سمعانی ).
-
حداء
لغتنامه دهخدا
حداء. [ ح َدْ دا ] (ع ص ) مرد زجرکننده . راننده ٔ شتر بسرود. (منتهی الارب )، حدی خواننده . ساربان .
-
حداء
لغتنامه دهخدا
حداء. [ ح َدْ دا ](اِخ ) نام قبیله ای است . (مهذب الاسماء). بطنی از بنی مراد است . (سمعانی 159). و گاهی حدا بقصر خوانند.
-
حداء
لغتنامه دهخدا
حداء. [ ح َدْءْ ] (ع مص )برگردانیدن . (از منتهی الارب ). || یاری دادن . باز داشتن از ظلم . (از منتهی الارب ). || پناه گرفتن به . (از منتهی الارب ). برچفسیدن بمکان . (از منتهی الارب ). || خشم گرفتن بر. (از منتهی الارب ). || گسسته شدن سلا در شکم گوسفند...
-
حداء
لغتنامه دهخدا
حداء. [ ح ِ ] (اِخ ) ابن نمرةبن سعد العشیرة. قبیله ای است از عرب . (قاموس ) (تاج العروس و منتهی الارب ).
-
حداء
لغتنامه دهخدا
حداء. [ ح ِ ] (ع اِ) ج ِ حداءة. (منتهی الارب ). تبرهای دوسر.
-
حداء
لغتنامه دهخدا
حداء. [ ح ِ / ح ُ ] (ع مص ) راندن . سوق . حدو. زجر. زجر کردن و راندن شتران را بسرود و آواز. (منتهی الارب ). راندن شتران با نغمه ٔ حدی . || حداء لیل نهار را، تابع گردیدن شب روز را. (از منتهی الارب ). || حِداء بر، انگیختن بر. (از منتهی الارب ).
-
حداء
لغتنامه دهخدا
حداء. [ ح ِ دَ ] (ع اِ) ج ِ حِدَاءَة. (منتهی الارب ).
-
حداء
لغتنامه دهخدا
حداء. [ ح ِدْ دا ] (اِخ ) نام وادئی میان جده و مکه . بدانجا قلعه و نخلستانی است و سپس آنجا را حد مینامیدند. (معجم البلدان ).
-
حداء
لغتنامه دهخدا
حداء. [ح َدْ دا ] (اِخ ) عامربن ربیعةبن تیم اﷲ. خوش آواز بودو بعلت بیماری آوازش دیگرگون شد. (انساب سمعانی ).